Posts in sport

PRO JUNIOR SYSTEM – CZY KLUBY PIŁKARSKIE NADUŻYWAJĄ PZPN-OWSKIEGO SYSTEMU PROMOWANIA MŁODZIEŻOWCÓW?

9 czerwca, 2022 Autor sport 0 thoughts on “PRO JUNIOR SYSTEM – CZY KLUBY PIŁKARSKIE NADUŻYWAJĄ PZPN-OWSKIEGO SYSTEMU PROMOWANIA MŁODZIEŻOWCÓW?”

Ostatnio sporo kontrowersji wywołały decyzje kadrowe podejmowane w niektórych klubach piłkarskich na finiszu rozgrywek. Najgłośniejsze historie dotyczą dwóch klubów – Zagłębia Sosnowiec oraz Polonii Środa Wielkopolska. Ich działaczom zarzuca się, że próbują uzyskać środki z wprowadzonego przez PZPN systemu Pro Junior, wprowadzając do gry w ostatnich kolejkach sezonu zawodników, którzy w zwyczajnych okolicznościach nie mieliby szans na grę. Czy zarzuty te są słuszne? W tym artykule spróbujemy je poddać ocenie prawnej.

Pro Junior System – czym jest i jakie są jego zasady?

W najbardziej ogólnym opisie Pro Junior System jest programem nagród finansowych dla klubów piłkarskich, które desygnują do gry w rozgrywkach seniorskich jak największą liczbę młodych zawodników. Jego ramy prawne zostały ustanowione w uchwale nr V/94 z dnia 24 maja 2016 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie przyjęcia regulaminu programu Pro Junior System na sezon 2016/2017 i następne.

Zgodnie z przepisami uchwały nr V/95, celem programu jest promowanie i wspieranie jakości szkolenia w klubach od Ekstraklasy do III ligi, poprzez finansowe premiowanie występów w rozgrywkach seniorów młodzieżowców, a w szczególności wychowanków. W ramach programu przyznawane są klubom punkty za rozegrane w oficjalnych meczach rozgrywek mistrzowskich oraz reprezentacyjnych minuty zawodników, którzy spełniają określone w uchwale kryteria. Po zakończeniu sezonu kluby, które mają największą liczbę punktów otrzymują od PZPN nagrody finansowe.

Dwiema podstawowymi kategoriami zawodników, którymi operuje uchwała nr V/95 są młodzieżowiec oraz wychowanek. W myśl uchwały młodzieżowcem jest zawodnik posiadający obywatelstwo polskie, który w roku kalendarzowym, w którym następuje zakończenie sezonu rozgrywkowego kończy 21 rok życia, a także zawodnicy młodsi. Natomiast wychowanek to młodzieżowiec, który jest zarejestrowany w klubie (z możliwymi przerwami w rejestracji) przez okres trzech pełnych sezonów lub przez 36 kolejnych miesięcy pomiędzy 12 i 21 rokiem życia. Podstawowym kryterium oceny wykorzystania przez dany klub młodzieżowców i wychowanków w danym sezonie, za które klub otrzymuje punkty w klasyfikacji, stanowią minuty rozegrane przez takiego zawodnika w ramach oficjalnych rozgrywek mistrzowskich Ekstraklasy, I ligi, II ligi i III ligi. Innymi słowy, im więcej dany zawodnik nazbiera minut w meczach swojej drużyny w oficjalnych rozgrywkach ligowych, tym więcej jego klub uzyska punktów w końcowej klasyfikacji.

Jednakże, żeby danego zawodnika w ogóle uwzględniać w takim zestawieniu, musi on rozegrać pewną minimalną (różną w zależności od klasy rozgrywkowej) liczbę minut w całym sezonie, a także wystąpić w pewnej minimalnej liczbie meczów. Przykładowo, żeby danego młodzieżowca lub wychowanka (za minuty uzbierane przez wychowanków klub otrzymuje więcej punktów, niż w przypadku pozostałych młodzieżowców) z klubu występującego w I lidze uwzględniać w końcowej klasyfikacji, musi on rozegrać co najmniej 450 minut i jednocześnie wystąpić w co najmniej 10 meczach.

Łączna pula nagród przewidziana za sezon 2021/2022 wynosi 28.000.000,00 zł. Pieniądze te są rozdzielane pomiędzy poszczególne klasy rozgrywkowe. Na kluby Ekstraklasy przypada kwota 10.000.000,00 zł, na kluby I ligi kwota 9.000.000,00 zł, na kluby z II ligi kwota 5.000.000,00 zł, a na kluby III-ligowe kwota 4.000.000,00 zł.

Teoretycznie wszystkie kluby z danej klasy rozgrywkowej mogą partycypować w nagrodach z Pro Junior System – stosownie do liczby minut rozgrywanych przez ich młodzieżowców lub wychowanków (im więcej minut, tym wyższa nagroda) – jednakże największe środki otrzymują zawsze kluby z miejsc 1-7 w ostatecznej tabeli.

Przykładowo, w I lidze zwycięzca klasyfikacji otrzymuje 1.600.000,00 zł, a każdy kolejny klub o 200-300 tysięcy złotych mniej. Zespół, które zajmuje 7. miejsce w klasyfikacji otrzymuje 200.000,00 zł brutto.

W III lidze środki są niższe, ale też zespołów uczestniczących w programie jest więcej (w III lidze drużyny rywalizują w czterech grupach). Co istotne, premiowane są wyłącznie kluby, które w poszczególnych grupach będą zajmować w klasyfikacji PJS miejsca od 1 do 4. Zwycięzca klasyfikacji w danej grupie otrzyma 400.000,00 zł, a następnie o odpowiednio 100.000,00 zł mniej każdy kolejny klub. Pieniądze te są zdecydowanie niższe niż wyższych klasach rozgrywkowych, ale dla III-ligowych klubów mogą stanowić bardzo poważne uzupełnienie budżetu.

 

Casus Zagłębia Sosnowiec

Według doniesień medialnych (źródło: https://sport.tvp.pl/60087358/i-liga-zenujaca-zagrywka-zaglebia-sosnowiec-wystawia-kontuzjowanego-zeby-dostac-pieniadze), trener Zagłębia Sosnowiec w meczu z Sandecją Nowy Sącz desygnował do gry 19-letniego Kacpra Smolenia. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że zawodnik ten jest w trakcie leczenia poważnej kontuzji zerwania więzadeł krzyżowych. Jego stan zdrowia nie pozwala na występowania w meczach piłkarskich, w związku z czym trener Sosnowiczan zdjął go z boiska już po 16 sekundach. Dlaczego zatem w ogóle desygnował zawodnika do gry? Otóż Kacper Smoleń wystąpił w sezonie 2021/2022 w I lidze w siedmiu meczach. Jak już zostało wcześniej wspomniane limit, od którego minuty danego zawodnika w I lidze liczy się w klasyfikacji PJS to co najmniej 10 meczów oraz 450 minut. Wymaganą liczbę minut zawodnik osiągnął, ale liczbę meczów nie. Dlatego klub starał się zrobić wszystko, żeby zawodnik ten limit osiągnął. Skąd wiadomo, że klub celowo podejmował takie działania? Z konferencji prasowej, na której jego trener przyznał, że była to świadoma decyzja klubu. Aczkolwiek, należy zaznaczyć, że w dwóch ostatnich meczach pierwszoligowych rozgrywek zawodnik Smoleń już się na boisku nie pojawił.

 

Casus Polonii Środa Wielkopolska

Polonia Środa Wlkp. nadal walczy w rozgrywkach III ligi grupy 2. Do rozegrania pozostały jej jeszcze dwie kolejki. Klubowi nie grozi relegacja, a zarazem nie ma już szans na awans do II ligi. W kilku ostatnich kolejkach w średzkim zespole bardzo chętnie korzystano z zawodników młodzieżowych. Trener Polonii przyznał, że celem klubu było jak najszybsze zapewnienie sobie utrzymania, również po to by następnie móc desygnować do gry młodszych zawodników i zdobywać punkty w klasyfikacji Pro Junior System (źródło: https://wlkp24.info/burza-po-meczu-jarota-polonia-sroda-powinien-stracic-ten-mandat/). Rzeczywiście takie działanie przynosi efekty, gdyż po 32 ligowych kolejkach Polonia Środa Wlkp. zajmuje w klasyfikacji w swojej grupie pierwsze miejsce (https://www.laczynaspilka.pl/pro-junior-system?league=5aeaceaa-680d-4164-b0b6-f5f2be4add94&tableType=1&season=2021%2F2022&group=d2f7ba55-a10e-44bd-8c58-d4b0698a03cb). Należy zauważyć, że średzianie zaliczyli w tym czasie dwie bardzo wysokie ligowe porażki, aczkolwiek ich rywalami byli lider oraz wicelider grupy 2.

Jak ocenić postępowanie obu zespołów i jakich użyć do tego kryteriów? Przede wszystkim należy odwołać się do postanowień uchwały Zarządu PZPN nr  V/95, w której zostały określone cele programu. W przepisach uchwały wyraźnie wskazano, że celem PJS jest „promowanie i wspieranie jakości szkolenia w klubach Ekstraklasy, I ligi, II ligi i III ligi poprzez premiowanie występów młodzieżowców, a w szczególności wychowanków, w rozgrywkach seniorów”. Należy tutaj zwrócić uwagę na narzędzie, które zostało określone w uchwale, jako stosowane do promocji szkolenia w klubach, czyli premiowanie występów młodzieżowców w rozgrywkach seniorów. Pro Junior System stawia zatem przed klubami oczekiwanie, że będą one częściej wystawiać do gry zawodników młodzieżowych. Jeżeli pomiędzy przydatnością do gry zawodników młodzieżowych i zawodników starszych nie byłoby żadnej różnicy, wówczas stosowanie tego programu nie byłoby potrzebne. U jego źródeł tkwi założenie, że potrzebna jest zachęta finansowa do tego, by kluby chętniej stawiały na młodzieżowców. Polonia Środa Wlkp. również w trzech poprzednich sezonach dwukrotnie zajmowała w klasyfikacji PJS miejsca premiowane nagrodą finansową. W tym sezonie aż dziewięciu jej zawodników ma więcej rozegranych meczów niż wymaga tego limit (tj. więcej niż 5), a w czterech przypadkach zawodnicy ci rozegrali 10 meczów lub więcej (w tym 20, 21 i 30 meczów). Trudno zatem mówić, że możemy tutaj mieć do czynienia z próbą „wyłudzenia” środków z programu PJS lub jego nadużywaniem, a nie z promocją młodzieżowców.

Diametralnie inna jest sytuacja związana z wystawieniem do gry zawodnika mającego kontuzję. Pomijając aspekt narażenia gracza na poważniejszy uraz, działanie takie w żaden sposób nie przyczynia się do „promowania i wspierania jakości szkolenia”. Przede wszystkim jest oczywistym, że żadnych korzyści szkoleniowych nie odniesie sam zawodnik, który z poważną kontuzją wejdzie na boisko na kilkanaście sekund.

 

Czy w odniesieniu do PJS można mówić o nadużywaniu prawa?

Pojawia się pytanie o to jak podchodzić do sytuacji, w których kluby próbują uzyskać jak najwyższe miejsce w klasyfikacji Pro Junior System podejmując działania, które nie tylko nie realizują celów uchwały Zarządu PZPN nr V/95, ale w ogóle nie są podejmowane po to, by cele te były realizowane. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że należy bardzo ostrożnie podchodzić do oceny tego, czy dany klub wystawia do gry młodzieżowców wyłącznie po to by uzyskać od PZPN nagrodę pieniężną i jednocześnie, że takie działanie nie realizuje celów programu PJS. Ocena taka bardzo często będzie miała arbitralny charakter. Nie można mieć przy tym wątpliwości, że nadużyciem programu będzie wystawianie do gry zawodników kontuzjowanych. Jak zostało już wcześniej wspomniane, przede wszystkim sam kontuzjowany zawodnik nie odniesie jakiejkolwiek korzyści szkoleniowej ze swojego „występu”.

Co można zrobić w sytuacji, gdy jakiś klub nadużywa systemu premiowego ustanowionego w uchwale nr V/95? Prawo cywilne operuje pojęciem nadużycia prawa. Zgodnie z art. 5 kodeksu cywilnego, nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Dalej kodeks stanowi, że takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Uczestnictwo w programie Pro Junior System, a następnie uzyskanie prawa do otrzymania nagrody można traktować w kategorii uprawnień. Zarazem, czynienie z prawa do otrzymania nagrody pieniężnej z programu PJS w określonych sytuacjach, np. uzyskania punktów poprzez desygnowanie do gry zawodników kontuzjowanych, należałoby uznać zarówno za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (byłoby to sprzeczne z duchem sportowej rywalizacji), jak i z przeznaczeniem – celem programu. Wydaje się, że w takiej sytuacji Zarząd PZPN mógłby skorzystać ze swoich kompetencji interpretacyjnych oraz wykonawczych i podjąć uchwałę o odjęciu klubowi tych punktów uzyskanych przez młodzieżowca, które zostały zdobyte w sposób jawnie sprzeczny z celami programu oraz zasadami etycznymi.

 

Fotografia w nagłówku: https://www.laczynaspilka.pl/

KONSEKWENCJE UCZESTNICTWA W MECZACH LUB TRENINGACH DRUŻYNY SPORTOWEJ ZAWODNIKA ZARAŻONEGO KORONAWIRUSEM

ULGA PODATKOWA DLA SPONSORÓW SPORTU

18 lutego, 2022 Autor sport 0 thoughts on “ULGA PODATKOWA DLA SPONSORÓW SPORTU”

Z początkiem roku 2022 rozszerzeniu uległ zakres ulg podatkowych przewidzianych dla podatników PIT i CIT. Zgodnie z nowym przepisami, tj. art. 26ha ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PDOF) podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą może odliczyć od podstawy obliczania podatku kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

 

  1. sportową,
  2. wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę,
  3. kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

 

Analogicznie, uprawnienia przysługujące w ramach tzw. ulgi sponsoringowej przysługują również podatnikowi CIT, który zgodnie z art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa o CIT) może z niej skorzystać przy uzyskaniu przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Ważne jednak, aby kwota odliczenia nie przekroczyła kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT) lub kwoty dochodu z przychodów innych niż te z zysków kapitałowych (CIT).

 

Oznacza to, że oprócz zaliczenia poniesionych kosztów w 100% do kosztów uzyskania przychodu, przedsiębiorcy uzyskali możliwość dodatkowego odliczenia od podstawy opodatkowania 50% poniesionych kosztów, więc łącznie w podatku dochodowym przedsiębiorca rozliczy 150% poniesionych kosztów. Przykładowo, przedsiębiorca, który współpracuje z klubem sportowym niedziałającym dla osiągnięcia zysku w zamian za reklamę i przeznacza na jego działalność 20 tys. zł, opłacając liniowy podatek dochodowy od osób fizycznych według 19% stawki w podatku dochodowym zyskuje 3.800 zł z uwagi na zaliczenie tego wydatku do kosztów uzyskania przychodów oraz dodatkowo 1.900 zł, z tytułu odliczenia od podstawy opodatkowania 50% poniesionego kosztu, tj. 10 tys. zł Łącznie przedsiębiorca obniża swój podatek o 5.700 zł.

W zakresie kosztów poniesionych na działalność sportową, ustawodawca ogranicza się do wskazania, że chodzi o koszty poniesione na finansowanie klubów sportowych niedziałających dla osiągnięcia zysku (poprzez odwołanie do art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie), stypendiów sportowych oraz imprez sportowych, niebędących jednocześnie imprezami masowymi. Co istotne, kluby niedziałające w celu osiągnięcia zysku mogą jednocześnie być klubami prowadzącymi działalność gospodarczą. W zakresie finansowania klubów sportowych (poprzez odwołanie do art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie) za koszty będą uznawane wyłącznie wydatki ponoszone na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

– jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Należy mieć jednak na uwadze, że wskazane powyżej koszty podlegają odliczeniu, tylko jeżeli nie zostały podatnikowi wcześniej zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały wcześniej odliczone od dochodu. Jeżeli spełniono te warunki, wówczas podatnik może dokonać stosownego odliczenia w zeznaniu rocznym za rok podatkowy w którym poniesiono koszty.

 

O ile w teorii, w zakresie finansowania działalności sportowej, nowe przepisy nie wydają się nader skomplikowane, o tyle w praktyce pojawia się pytanie, czy aby na pewno wszystkie wydatki poniesione na sponsorowanie klubów sportowych podlegają odliczeniu w myśl nowowprowadzonych regulacji? Zarówno art. 26ha ustawy o PDOF, jak i art. 18 ustawy o CIT wskazują, że odliczeniu podlega kwota stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów. Natomiast zgodnie z zarówno art. 23 ust. 1 pkt. 11) ustawy o PDOF, jak i art. 16 ust. 1 pkt. 14) ustawy o CIT, co do zasady nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn. Tym samym, wydaje się, że finansowanie sportu, które objęte jest dodatkową pięćdziesięcioprocentową ulgą podatkową powinno odbywać się w ramach świadczenia wzajemnego, a więc takiego, w którym każda ze stron wykonuje świadczenie na rzecz drugiej strony.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2004 r., sygn. akt.: VI ACa 709/03 „umowa sponsoringu jako umowa nienazwana przewiduje m.in. zobowiązanie się sponsora do finansowania lub współfinansowania działalności zamierzonej lub realizowanej już przez sponsorowanego, natomiast sponsorowany zobowiązuje się do poinformowania opinii publicznej o finansowaniu lub współfinansowaniu wyżej wymienionej działalności przez sponsora poprzez popularyzowanie oznaczenia indywidualizującego sponsora w obrocie w trakcie tego przedsięwzięcia.”.

Przykładem świadczeń z takiej umowy będzie np. sytuacja, gdy przedsiębiorca sponsoruje klub piłkarski w zamian za umieszczenie jego logo na koszulkach zawodników lub na bandach reklamowych. O wzajemności świadczenia nie będzie zatem mowy w sytuacji, gdy relacja pomiędzy przedsiębiorcą a klubem ograniczy się tylko do darowania pieniędzy przez tego pierwszego, na rzecz drugiego.

 

Przyjmując zatem powyższe ustalenia, należy stwierdzić, że ulga sponsoringowa nie znajdzie zastosowania w przypadku sponsoringu polegającego na wykonaniu przez przedsiębiorcę jednostronnego świadczenia (darowizny) na rzecz klubu sportowego, albowiem brak w takim przypadku stosunku wzajemności. Co innego, gdy w zamian za sponsoring klub świadczy określone usługi na rzecz przedsiębiorcy. Wówczas możliwe będzie skorzystanie z ulgi sponsoringowej, oczywiście pod warunkiem, że świadczenie wykonano na podstawie umowy zawartej z klubem sportowym niedziałającym dla osiągniecia zysku, a także, że środki finansowe zostają przekazane na ściśle określone cele.

Bardzo ważne jest zatem, żeby sporządzić umowę sponsorską precyzyjnie określającą cel wydatków, które mogą być finansowane ze środków przekazanych przez sponsora, a także – w interesie sponsora – aby określić mechanizm kontrolowania przez sponsora wydatkowania przekazanych przez niego środków (ich transparentności). W innym wypadku możliwość skorzystania z ulgi może być przez urząd skarbowy kwestionowana.

 

Autor: adw. Jan Łukomski, apl. adw. Konrad Stężycki

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ II

Koń jaki jest, każdy widzi – o umowie sprzedaży konia

16 grudnia, 2021 Autor sport 0 thoughts on “Koń jaki jest, każdy widzi – o umowie sprzedaży konia”

Sporty jeździeckie z każdym rokiem zyskują na popularności. Dyscyplina, która jeszcze nie tak dawno zarezerwowana była wyłącznie dla elit, dziś otwiera swoje podwoje przed osobami pragnącymi podziwiać świat z końskiego grzbietu. Oznacza to m.in., że z każdym kolejnym rokiem stopniowemu upowszechnieniu ulegają czynności związane z obrotem końmi. To z kolei powoduje, że coraz częściej na sądowych salach rozpatrywane są sprawy z zakresu sporów wynikłych pomiędzy stronami umowy, której istotą jest sprzedaż konia. Dzieje się tak ze względu na wciąż obowiązującą niszowość tzw. prawa jeździeckiego i wynikającą z tego niewielką świadomość prawną jeźdźców, trenerów i właścicieli koni w kwestii prawidłowego konstruowania umowy sprzedaży konia, tak aby w pełni zabezpieczyć swoje interesy. (więcej…)

Kiedy piłkarz może jednostronnie rozwiązać kontrakt z winy klubu z powodu zaległości w zapłacie wynagrodzenia? Aktualne przepisy PZPN

2 grudnia, 2021 Autor kontrakty, sport 0 thoughts on “Kiedy piłkarz może jednostronnie rozwiązać kontrakt z winy klubu z powodu zaległości w zapłacie wynagrodzenia? Aktualne przepisy PZPN”

Kiedy piłkarz może jednostronnie rozwiązać kontrakt z winy klubu z powodu zaległości w zapłacie wynagrodzenia? Aktualne przepisy PZPN

Do dnia 29 czerwca 2021 r. zawodnicy byli uprawnieni do złożenia klubowi jednostronnego oświadczenia o rozwiązaniu kontraktu z winy klubu w przypadku zalegania z wypłatą wynagrodzenia przez klub za łączny okres czterech miesięcy. Takie rozwiązanie zostało wprowadzone uchwałą Komisji ds. Nagłych PZPN z dnia 8 kwietnia 2020 r. w związku z trwającą pandemią COVID-19 i miało na celu zapewnienie stabilności kontraktowej przy jednoczesnym uwzględnieniu potencjalnie trudniejszej sytuacji ekonomicznej klubu. Oznaczało to, że kluby mogły nie płacić zawodnikom wynagrodzeń przez okres dwukrotnie dłuższy niż poprzednio, bez ryzyka konsekwencji w postaci rozwiązania kontraktu z ich winy.

Zmiana przepisów

Jednakże, w związku z faktem, że wznowiono rozgrywki piłkarskie, a kibice powrócili na trybuny, zdecydowano się przywrócić wcześniej obowiązujące przepisy, czyli prawo do rozwiązania kontraktu  w przypadku dwumiesięcznej zaległości.

Dlatego w dniu 29 czerwca 2021 r. Komisja ds. Nagłych PZPN podjęła uchwałę nr 19/2021 zmieniającą treść uchwały nr III/54 z dnia 27 marca 2015 roku Zarządu PZPN („Minimalne Wymagania dla standardowych kontraktów zawodników w sektorze zawodowej piłki nożnej”), przywracając zawodnikom możliwość jednostronnego rozwiązania kontraktu z winy klubu w przypadku zalegania przez klub z zapłatą wynagrodzenia za łączny okres dwóch miesięcy. Dodatkowo należy oczywiście spełnić również inne warunki formalne – wyznaczyć klubowi dodatkowy czternastodniowy termin do zapłaty oraz poinformować w odpowiedniej formie klub oraz organ prowadzący rozgrywki o skorzystaniu z prawa do rozwiązania kontraktu (bez spełnienia wymienionych warunków rozwiązanie kontraktu byłoby bezskuteczne). Powyższa uchwała weszła w życie i zaczęła obowiązywać wraz z dniem jej podjęcia, a zatem zawodnicy mogą skorzystać z prawa do jednostronnego rozwiązania kontraktu w przypadku dwumiesięcznej zaległości w zapłacie, poczynając od sezonu 2021/2022.

Obowiązek zapłaty

Realizacja obowiązku zapłaty zawodnikom wynagrodzenia jest obecnie gwarantowana na kilka sposobów. Po pierwsze, w przypadku zaistnienia zaległości zawodnik jest uprawniony do rozwiązania kontraktu z winy klubu. Po drugie, jeżeli dojdzie do rozwiązania kontraktu to zawodnik będzie uprawniony do żądania od klubu zapłaty odszkodowania za przedterminowe rozwiązanie kontraktu (i oczywiście zapłaty zaległego wynagrodzenia), którego może dochodzić przed Piłkarskim Sądem Polubownym przy PZPN. Po trzecie, jeżeli klub bezpodstawnie nie realizuje wobec zawodnika swoich zobowiązań finansowych, wówczas na klub mogą zostać nałożone sankcje dyscyplinarne.

Uchwałę  nr III/54 z dnia 27 marca 2015 roku Zarządu PZPN („Minimalne Wymagania dla standardowych kontraktów zawodników w sektorze zawodowej piłki nożnej”) w jej aktualnym brzmieniu – uchwalonym w dniu 29 czerwca 2021 roku – mogą Państwo znaleźć pod poniższym linkiem: Uchwała_III.54_z_27.03.2015_-_Minimalne_wymagania_kontraktowe

Autor: Jan Łukomski

Fotografia w nagłówku oraz uchwała: Polski Związek Piłki Nożnej

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ I

Ciąża sportsmenki a obowiązki kontraktowe w klubie sportowym.

18 listopada, 2021 Autor kontrakty, sport 0 thoughts on “Ciąża sportsmenki a obowiązki kontraktowe w klubie sportowym.”

Polski Związek Piłki Nożnej wprowadził progresywne przepisy chroniąc zawodniczki w okresie ciąży oraz macierzyństwa.

Przepisy rozmaitych związków sportowych lub lig zawodowych w sportach zespołowych często regulują sytuacje, w których zawodnicy nie są w stanie – czasowo lub permanentnie – realizować swoich obowiązków kontraktowych z powodu kontuzji lub choroby. Nie jest to (niestety) absolutna norma, lecz w wielu sportach przepisy chronią zawodników przed nieuzasadnionym obniżeniem ich wynagrodzeń lub wypowiedzeniem przez kluby kontraktów. Materią, której dotychczas nie regulowano w przepisach sportowych był temat ciąż i macierzyństwa sportsmenek. Pomimo tego, że najpopularniejsze sporty zespołowe, w których uczestniczą drużyny kobiece to koszykówka oraz – przede wszystkim – piłka siatkowa, to pierwszym związkiem, który zdecydował się stworzyć przepisy chroniące kobiety – zawodniczki w okresie ciąży oraz macierzyństwa jest Polski Związek Piłki Nożnej. Jest to z jednej strony spowodowane faktem, że kobieca piłka nożna szybko zyskuje popularność, a także znaczną uwagę mediów, sponsorów oraz związków piłki nożnej. Po drugie, w piłce nożnej silną pozycję mają związki zawodowe piłkarzy i piłkarek), które na szczeblu międzynarodowym (FIFPro) są w stanie przekonać piłkarskich prawodawców (FIFA) do wprowadzania regulacji chroniącej prawa zawodników. Przepisy PZPN stanowią zatem implementację przepisów międzynarodowej federacji piłki nożnej w tym zakresie, podlinkowanych poniżej. (więcej…)

WYKORZYSTANIE WIZERUNKU ZAWODNIKA W GRZE KOMPUTEROWEJ

18 grudnia, 2020 Autor sport 0 thoughts on “WYKORZYSTANIE WIZERUNKU ZAWODNIKA W GRZE KOMPUTEROWEJ”

KTO MA PRAWO DO UDZIELENIA LICENCJI DEWELOPEROWI GRY? CASUS SPORU ZLATANA IBRAHIMOVIĆIA, EA SPORTS I FIFPRO

Dyskusja nad prawami do wizerunku sportowców rozgorzała, gdy światowa gwiazda piłki nożnej Zlatan Ibrahimović, opublikował na swoim Twitterze wpis zarzucający Electronic Arts (EA) wykorzystanie w grze FIFA 21 wizerunku piłkarza bez jego zgody. Ibrahimović podniósł, iż nie wie na jakiej podstawie EA rozporządza jego wizerunkiem, i że z pewnością nie przekazał żadnych takich praw Międzynarodowej Federacji Piłkarzy Zawodowych (FIFPro). (więcej…)

Zmiany zasad transferów zawodników z krajów Unii Europejskiej do Anglii po 1 stycznia 2021 r.

10 grudnia, 2020 Autor sport 0 thoughts on “Zmiany zasad transferów zawodników z krajów Unii Europejskiej do Anglii po 1 stycznia 2021 r.”

Od 1 stycznia 2021 roku zaczną obowiązywać nowe zasady dotyczące transferów do Anglii piłkarzy z krajów Unii Europejskiej. Zmiany te są oczywiście konsekwencją nadchodzącego Brexitu. Część z nich dotyczy wszystkich angielskich klubów, a niektóre wyłącznie klubów Premier League. Należy wskazać, że Football Association (FA) w nowych regulacjach w wyraźny sposób wyróżnia dwie kategorie zawodników. W rozumieniu nowych przepisów przez „Zawodnika” rozumie się jakiegokolwiek  gracza, który nie jest obywatelem Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii i nie nabył prawa stałego pobytu w Zjednoczonym Królestwie. Natomiast druga kategoria to „Zawodnik Młodzieżowy” (Youth Player), którym jest każdy zawodnik, który w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na grę w Anglii nie ukończył 21. roku życia. (więcej…)

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ II

5 października, 2020 Autor sport 0 thoughts on “PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ II”

FORMA I TREŚĆ UMÓW SPONSORSKICH

 

W poprzednim artykule poświęconym umowie sponsorskiej, opisaliśmy typy umów sponsorskich oraz podatkowe aspekty ich obowiązywania. W tej części naszego cyklu, skupimy się na formie i treści umów łączących klub i sponsora.

(więcej…)

ODPOWIEDZIALNOŚĆ PRAWNA ORGANIZATORÓW WYPRAW I SZKOLEŃ KAJAKARSKICH

31 sierpnia, 2020 Autor sport 0 thoughts on “ODPOWIEDZIALNOŚĆ PRAWNA ORGANIZATORÓW WYPRAW I SZKOLEŃ KAJAKARSKICH”

W powszechnej świadomości kajakarstwo funkcjonuje w dwóch odsłonach. Pierwszą jest klasyczny sport olimpijski, trenowany w klubach i uprawiany przez profesjonalistów. Druga to aktywność rekreacyjna, uprawiana w ramach zorganizowanych spływów na rzekach nizinnych. Rzadziej natomiast zauważane są inne formy uprawiania tego sportu, tj. kajakarstwo górskie oraz morskie. W przeciwieństwie do kajakarstwa rekreacyjnego, obie te formy wymagają od osoby ich uprawiającej, pewnego wachlarza umiejętności i doświadczeń. Obu tych elementów nabyć natomiast można na coraz powszechniejszych kursach, szkoleniach i zorganizowanych wyprawach kajakowych. Co więcej, obie formy aktywności związane są z pewnymi niebezpieczeństwami, które w ekstremalnych przypadkach mogą doprowadzić nawet do utraty zdrowia lub życia. (więcej…)

KONSEKWENCJE UCZESTNICTWA W MECZACH LUB TRENINGACH DRUŻYNY SPORTOWEJ ZAWODNIKA ZARAŻONEGO KORONAWIRUSEM

31 sierpnia, 2020 Autor sport 0 thoughts on “KONSEKWENCJE UCZESTNICTWA W MECZACH LUB TRENINGACH DRUŻYNY SPORTOWEJ ZAWODNIKA ZARAŻONEGO KORONAWIRUSEM”

Kilka dni temu, 28-letni piłkarz klubu Kmita Zabierzów został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji. Zawodnik, otrzymawszy pozytywny wynik testu na obecność wirusa COVID-19, miał przebywać w izolacji domowej, ale – jak ustalono – zataił tę informację i pojechał ze swoim zespołem na mecz sparingowy z klubem Świt Krzeszowice. Ze względu na jego zachowanie, drużyny obydwu klubów zostały poddane kwarantannie. Mowa więc o przynajmniej kilkudziesięciu osobach. Mężczyźnie postawiono zarzuty sprowadzenia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób albo dla mienia w wielkich rozmiarach powodując zagrożenie epidemiologiczne lub szerzenie się choroby zakaźnej albo zarazy zwierzęcej lub roślinnej. (więcej…)

Siedziba kancelarii

ul. Swojska 21a
60-592 Poznań
tel: +48 604 430 051
+48 509 428 522

Wszelkie prawa zastrzeżone

© 2019 Łukomski Niklewicz Adwokacka Spółka Partnerska
Polityka prywatności