Blog

Prosta spółka akcyjna – dlaczego warto wybrać właśnie tę formę  prowadzenia działalności gospodarczej?

Prosta spółka akcyjna – dlaczego warto wybrać właśnie tę formę prowadzenia działalności gospodarczej?

Prosta spółka akcyjna (PSA lub Spółka) jest trzecim rodzajem spółki kapitałowej, obecnej w polskim systemie prawnym. Obok znanych szeroko spółki akcyjnej i chętnie wybieranej do prowadzenia działalności spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka akcyjna jest podmiotem posiadającym pełną osobowość prawną, tak jak pozostałe wyżej nadmienione spółki kapitałowe. Niemniej jednak, posiada ona również cechy spółek osobowych.

Co nowego ustawodawca wprowadził w ramy regulacji o PSA i czym spółka ta wyróżnia się spośród pozostałych?

Zamysłem prawodawcy, podczas tworzenia regulacji dotyczących PSA, było z pewnością uchwycenie najlepszych rozwiązań, prawidłowo funkcjonujących już w ramach regulacji spółki z o.o. oraz spółki akcyjnej, dokonanie ich integracji i zaimplementowanie ich w ramy nowych przepisów konstytuujących byt prostej spółki akcyjnej, przy jednoczesnym wyciągnięciu wniosków z wcześniejszych, nietrafionych pomysłów legislacyjnych. Głównymi kwestiami, które przede wszystkim wyróżniają prostą spółkę akcyjną na tle pozostałych spółek kapitałowych, są:

  1. brak kapitału zakładowego (zamiast niego wprowadzono kapitał akcyjny),
  2. możliwość dokonywania wypłat z kapitału akcyjnego,
  3. możliwość wniesienia wkładu na pokrycie akcji w postaci świadczenia usług lub pracy,
  4. brak obowiązku wniesienia wkładów pieniężnych przed rejestracją Spółki,
  5. wprowadzenie kilku sposobów emisji akcji, ułatwiających pozyskanie funduszy bez jednoczesnej utraty kontroli nad Spółką przez założycieli/dotychczasowych właścicieli,
  6. możliwość wyboru modelu zarządzania Spółką.

Warto pamiętać, że w odróżnieniu od spółki akcyjnej, prostą spółkę akcyjną można zarejestrować przez Internet w systemie S24. Oznacza to, że rejestracja prostej spółki akcyjnej może nastąpić błyskawicznie (nawet przed upływem doby, lecz nie później niż w ciągu 7 dni), bez konieczności wielotygodniowego oczekiwania na rozpatrzenie naszego wniosku przez sąd rejestrowy, jak ma to miejsce w przypadku zwykłej spółki akcyjnej.

Brak kapitału zakładowego.

Z pewnością jedną z największych różnic dzielących PSA od pozostałych spółek kapitałowych jest brak kapitału zakładowego prostej spółki akcyjnej. Decyzja ustawodawcy o rezygnacji z wprowadzenia instytucji kapitału zakładowego w ramy regulacji o prostej spółce akcyjnej i skonstruowaniu nowej instytucji – kapitału akcyjnego – była fundamentalna dla architektury struktury majątkowej PSA. Kapitał akcyjny prostej spółki akcyjnej cechuje się dużą elastycznością oraz znaczną odmiennością względem kapitałów zakładowych pozostałych spółek kapitałowych, jak również spółki komandytowo-akcyjnej. Wysokość minimalna kapitału akcyjnego na poziomie 1 złotego wskazuje, że jest to kapitał, który może  być jedynie traktowany jako kapitał symboliczny. Ponadto ustawodawca, po spełnieniu warunków i wymogów z art. 30015 Kodeksu spółek handlowych, umożliwił akcjonariuszom podejmowanie uchwał o dokonywaniu wypłat na rzecz akcjonariuszy, które pochodzić mogą także z kapitału akcyjnego. Dotychczas takie wypłaty z kapitałów zakładowych innych spółek kapitałowych nie były i nadal nie są możliwe. Wynika to ze stałego charakteru kapitałów zakładowych spółki z o.o. i spółki akcyjnej, którym apriorycznie narzucono funkcje informacyjne i ochronne (jakkolwiek trudno powiedzieć o funkcji ochronnej w przypadku minimalnego kapitału zakładowego spółki z o.o. na poziomie 5.000 złotych). Wracając jednak do PSA, zaznaczyć należy, iż możliwość dokonania wypłaty z kapitału akcyjnego wynika z faktu rozłączenia kapitału akcyjnego PSA od akcji. Wyrazem tego są przede wszystkim zakaz wskazywania w umowie PSA wysokości kapitału akcyjnego oraz możliwość wniesienia wkładu na pokrycie akcji w postaci świadczenia usług lub pracy. Łatwo więc można zauważyć, że prawa majątkowe (prawo do dywidendy, prawo do zaliczki na poczet dywidendy itp.) oraz prawa korporacyjne (prawo do udziału w Walnych Zgromadzeniach Akcjonariuszy, prawo głosu w ramach WZA itp.) przysługujące akcjonariuszom PSA z tytułu posiadanych przez nich akcji, nie są połączone z kapitałem akcyjnym, lecz jedynie z tymi właśnie akcjami. Takie cechy kapitału akcyjnego, ujęte razem ze szczególnym rodzajem akcji – akcje założycielskie (niezależnie od ilości emisji akcji, co do zasady akcje założycielskie nie tracą siły głosu) – ułatwiają pozyskiwanie funduszy Spółce, bez konieczności lub ryzyka utraty siły głosu przez pierwotnych właścicieli/założycieli danej prostej spółki akcyjnej.

Wypłaty z kapitału akcyjnego.

W prostej spółce akcyjnej, jako jedynej spółce kapitałowej, możliwe jest dokonanie wypłaty na rzecz akcjonariuszy, której część lub całość pochodzić może z kapitału akcyjnego. Zmiana wysokości kapitału akcyjnego, wynikająca z takiej wypłaty, nie stanowi zmiany umowy PSA. Jest to możliwość wartościowa szczególnie z punktu widzenia akcjonariuszy, gdyż mogą oni podjąć decyzję o wycofaniu części środków, zainwestowanych w Spółkę, bez konieczności wizyty u notariusza. Warto zaznaczyć jednak, że wypłata z kapitału akcyjnego musi spełniać pewne kryteria. Przeprowadzone muszą zostać test bilansowy oraz test wypłacalności, a w przypadku zamiaru dokonania wypłaty z kapitału akcyjnego, stanowiącej przynajmniej 5% sumy zobowiązań spółki wynikającej z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za ostatni rok obrotowy, Spółka będzie musiała przeprowadzić postępowanie konwokacyjne (tj. ogłoszenie o zmniejszeniu wysokości kapitału akcyjnego i wezwanie wierzycieli Spółki do zgłoszenia roszczeń). In fine, procedurę wypłaty z kapitału akcyjnego dopełnić musi właściwy sąd rejestrowy, do którego zgłosić należy zmianę wysokości kapitału akcyjnego. Zgłoszenie to stanowi swoistą kontrolę sądową wypłat z kapitału akcyjnego PSA, której poddać się musi Spółka. Stosowne postanowienie sądu rejestrowego o wpisie do KRS zmiany wysokości kapitału akcyjnego Spółki pozwoli wreszcie na dokonanie stosownej wypłaty. Taka procedura, umożliwiająca dokonanie wypłaty z kapitału akcyjnego, trwać może (w zależności od wysokości wypłaty) od dwóch tygodni do ponad trzech miesięcy.

Praca i usługi na pokrycie akcji.

Kolejną konsekwencją wprowadzenia w ramy regulacji o PSA instytucji kapitału akcyjnego jest możliwość pokrycia akcji wkładem w postaci świadczenia pracy lub usług. Dzięki rezygnacji z kapitału zakładowego na rzecz kapitału akcyjnego oraz rozłączności akcji względem kapitału akcyjnego, prostej spółki akcyjnej de facto nie dotyczy zakaz pokrycia akcji poprzez wniesienie wkładu polegającego na świadczeniu pracy lub usług na rzecz Spółki. Oznacza to, że akcjonariusze (najczęściej założyciele) posiadający odpowiednie umiejętności, potrzebne Spółce, mogą objąć jej akcje i pokryć je świadczeniem pracy i usług. Wskazana regulacja stanowi ukłon w szczególności w stronę tych, którzy posiadają tzw. know-how wartościowy dla Spółki, lecz nie posiadają wystarczających środków na zrealizowanie swoich pomysłów biznesowych i zmuszeni są poszukiwać inwestorów.

Wniesienie wkładów przed rejestracją Spółki?

W przeciwieństwie do regulacji konstytuujących byt spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, które wymagają od wspólników wniesienia wkładów przed rejestracją Spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym, akcjonariusze prostej spółki akcyjnej nie muszą wnosić wkładów do Spółki przed jej rejestracją, ponieważ mogą to uczynić najpóźniej przed upływem 3 lat od dnia rejestracji Spółki w rejestrze przedsiębiorców. Jest to regulacja (brak obowiązku wniesienia całości lub części wkładów do spółki przed rejestracją) cechująca raczej spółki osobowe, lecz zestawiając powyższe z możliwością pokrycia akcji poprzez świadczenie pracy lub usług, widoczny staje się osobowy charakter prostej spółki akcyjnej, kładący nacisk na człowieka i aspekty z nim związane (praca, wiedza), bardziej niż ma to miejsce w przypadku pozostałych spółek kapitałowych.

Emisje akcji.

Jak już wspomniano wcześniej, zmiana wysokości kapitału akcyjnego nie stanowi zmiany umowy Spółki. Wynika to z niemożności uwzględnienia wysokości kapitału akcyjnego w umowie Spółki oraz z rozłączności akcji od kapitału akcyjnego. Przez to, że kapitał akcyjny nie jest wskazywany w umowie PSA, to umowa Spółki nie musi zostać zmieniana przy każdorazowej zmianie wysokości kapitału akcyjnego (np. w przypadku wypłaty z kapitału akcyjnego) W przeciwieństwie do zakazu zamieszczenia informacji o wysokości kapitału akcyjnego w umowie Spółki, jako jeden z elementów koniecznych tej umowy wskazuje się liczbę, serie i numery akcji, związane z nimi uprzywilejowanie, akcjonariuszy obejmujących poszczególne akcje oraz cenę emisyjną akcji. Wobec tego, jak można się spodziewać, zmianę umowy Spółki stanowić będą zwykła emisja akcji oraz warunkowa emisja akcji. Takie emisje akcji będą każdorazowo musiały zostać zaprotokołowane notarialnie. W ramach dygresji warto wskazać, że zwykła emisja akcji sprowadzać się będzie do podjęcia stosownych uchwał Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy o emisji (i jednocześnie zmiany umowy PSA) oraz przyjęcia tekstu jednolitego zmienionej umowy, a także zawarcia stosownych umów objęcia udziałów (co najmniej w formie dokumentowej). Co się tyczy warunkowej emisji akcji, wskazać trzeba, że dedykowana jest ona konkretnym adresatom, którym na podstawie osobnych porozumień ze Spółką (warranty subskrypcyjne, osobna umowa ze spółką, obligacje z prawem pierwszeństwa lub obligacje zamienne), pozostają uprawnione (nie zobowiązane!) do objęcia akcji PSA, powstałych w wyniku dokonanej warunkowej emisji akcji. Akcje wyemitowane w trybie warunkowym obejmowane są w drodze złożenia Spółce pisemnego oświadczenia o objęciu takich akcji. Poza wskazanymi powyżej dwoma trybami emisji akcji (zwykła i warunkowa), możliwe jest dokonanie również emisji akcji w ramach trzeciego trybu – emisji autoryzowanej. Następuje ona poprzez wprowadzenie do umowy PSA uprawnienia zarządu/rady dyrektorów do wyemitowania określonej liczby akcji w ciągu maksymalnie 5 lat od dnia nadania takiego uprawnienia organowi zarządzającemu i ten rodzaj emisji w szczególności warto zwięźle omówić. Zaznaczenia ponadto wymaga, że w ramach autoryzowanej  emisji akcji wyemitowane mogą zostać jedynie akcje zwykłe, w liczbie nie większej niż 1/4 liczby wszystkich akcji Spółki z dnia nadania takiego uprawnienia organowi zarządzającemu Spółką. Dostrzec zatem należy, że nie trzeba zmieniać umowy Spółki dokonując emisji akcji korzystając z nadanego w umowie PSA uprawnienia, ponieważ uprzednio zmieniono już umowę Spółki w taki sposób, aby emisji autoryzowanej dokonać mógł organ zarządzający Spółką, na podstawie podejmowanej przez siebie stosownej uchwały. Autoryzowaną emisję akcji można porównać do podniesienia kapitału zakładowego spółki akcyjnej, do granicy docelowej wysokości kapitału zakładowego, ustalonej w ramach statutu spółki akcyjnej. Autoryzowana emisja akcji nie stanowi zmiany umowy Spółki, wobec czego nie jest wymagana do jej dokonania forma aktu notarialnego, a decyzję o emisji autoryzowanej podejmuje organ zarządzający Spółką w drodze stosownej uchwały. Akcje wyemitowane w ramach omawianego trybu obejmowane są w drodze zawarcia ze Spółką stosownej umowy objęcia akcji.

Ponadto, co generalnie tyczy się emisji akcji, warto wspomnieć, że prawodawca wprowadził w ramy Kodeksu spółek handlowych szczególny rodzaj przywileju na akcjach PSA – akcje założycielskie. Uprzywilejowanie założycielskie polega na tym, że każda kolejna emisja nowych akcji nie może naruszać określonego minimalnego stosunku liczby głosów z akcji założycielskich do pozostałych akcji, niebędących założycielskimi, co oznacza, że siła głosu z akcji założycielskich wzrasta odpowiednio proporcjonalnie do liczby i siły głosu nowo wyemitowanych akcji. Tytułem dygresji warto wskazać jeszcze, że w uchwale o kolejnej emisji akcji należy również wskazać liczbę głosów, jaką posiadać będą akcje założycielskie po uwzględnieniu w rejestrze przedsiębiorców nowo dokonanej emisji akcji.

Dualistyczny i monistyczny model zarządzania Spółką.

W dotychczasowym porządku prawnym, tj. przed dniem 1 lipca 2021 r., spółką kapitałową zarządzać można było i prowadzić jej sprawy jedynie poprzez stosowanie modelu dualistycznego. W ramach modelu dualistycznego to zarząd prowadzi sprawy spółki kapitałowej i reprezentuje jej interesy, a kontrolę nad jej funkcjonowaniem sprawuje (jeżeli została powołana) rada nadzorcza. Prosta spółka akcyjna również oferuje model dualistyczny zarządzania i nadzoru, ale poza tym daje również możliwość zastosowania modelu monistycznego zarządu i nadzoru. Model monistyczny – możliwy w ramach struktury prostej spółki akcyjnej –  charakteryzuje się skupieniem osób posiadających uprawnienia zarządcze oraz osób uprawnionych do kontroli (nadzoru) funkcjonowania Spółki w ramach jednego organu: rady dyrektorów. Rada dyrektorów może składać się z dyrektorów wykonawczych, działających na wzór zarządu w dualistycznym systemie oraz dyrektorów niewykonawczych, sprawujących kontrolę nad funkcjonowaniem i działalnością Spółki, tak jak czynią to rady nadzorcze. Taki podział ma miejsce jedynie w sytuacji, w której jednemu lub kilku dyrektorom powierzono prowadzenie przedsiębiorstwa, a pozostałym nie, czyniąc wówczas tych pierwszych dyrektorami wykonawczymi, a tych drugich niewykonawczymi, sprawującymi kontrolę nad działalnością i funkcjonowaniem Spółki. Stosując model monistyczny, zakładając wieloosobowość danej rady dyrektorów, można doprowadzić do wprowadzenia w procesy decyzyjne Spółki pożądanego elementu nadzorczego, obecnego każdorazowo podczas podejmowania kluczowych i codziennych decyzji zarządczych. Takie wykorzystanie systemu monistycznego uwydatnić może elastyczny charakter rady dyrektorów, usprawniający podejmowanie kluczowych dla Spółki decyzji i właśnie ten aspekt przede wszystkim przemawia za wykorzystaniem  monistycznego modelu zarządzania Spółką. Jeśli jednak rada dyrektorów miałaby składać się jedynie z jednego członka lub kilku, lecz bez podziału na dyrektorów wykonawczych i niewykonawczych, wówczas taka rada dyrektorów działałaby bardzo podobnie do zarządu.

Podsumowanie.

Zestawiając łącznie całość powyższych rozważań, można dostrzec dość szeroki wachlarz możliwości, oferowany przez prostą spółkę akcyjną, a także znacznie większą elastyczność w zakresie przystępowania do spółki nowych akcjonariuszy. Kwestie takie jak zastąpienie kapitału zakładowego symbolicznym kapitałem akcyjnym, możliwość pokrycia akcji świadczeniem pracy lub usług na rzecz spółki, możliwość emitowania akcji przez zarząd spółki, możliwość dokonywania wypłat z kapitału akcyjnego, wymóg wniesienia wkładów pieniężnych dopiero po 3 latach od rejestracji Spółki, , a także skupienie funkcji zarządczych oraz kontrolnych w ramach jednego, nowego organu – rady dyrektorów, z pewnością mogą zachęcać kolejne podmioty do podjęcia decyzji o wyborze tej formy prawnej prowadzenia działalności. Można to zrobić zarówno zakładając nową prostą spółkę akcyjną, jak i przekształcając w PSA inną, już istniejącą  spółkę..

W razie jakichkolwiek pytań dotyczących tworzenia oraz funkcjonowania prostych spółek akcyjnych, zapraszamy do kontaktu z naszą Kancelarią:

– e-mail: sekretariat@lukomski-niklewicz.pl

– tel. +48 509 428 522 lub +48 604 430 051

 

Autor:

Hubert Olszak

FORMY FINANSOWANIA KLUBU SPORTOWEGO Z BUDŻETU JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO, CZĘŚĆ 1 – DOTACJA CELOWA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY O SPORCIE

FORMY FINANSOWANIA KLUBU SPORTOWEGO Z BUDŻETU  JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO, CZĘŚĆ 1  – DOTACJA CELOWA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY O SPORCIE

FORMY FINANSOWANIA KLUBU SPORTOWEGO Z BUDŻETU JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO, CZĘŚĆ 1 – DOTACJA CELOWA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY O SPORCIE

Na łamach naszego bloga rozpoczynamy nowy cykl artykułów, w których będzie próbowali przybliżyć rozmaite formy wsparcia klubów sportowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Na końcu cyklu dokonamy porównania rożnych form wspierania sportu przez samorządy i spróbujemy ocenić, które formy pomocy mogą być najskuteczniejsze i w jakich okolicznościach. Nasz cykl rozpoczynamy tekstem na temat dotacji celowych przyznawanych klubom na podstawie ustawy o sporcie.

 

Różne formy wsparcia klubu sportowego przez samorządy terytorialne

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (dalej u.s.), do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego należy tworzenie warunków, w tym organizacyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu. Powyższy przepis nie oznacza, że wspieranie rozwoju sportu musi się odbywać poprzez bezpośrednie wspieranie klubów sportowych. Może ona bowiem również polegać m.in. na budowie lub rozbudowie gminnej infrastruktury sportowej, organizowaniu i dofinansowaniu inicjatyw trenerów osiedlowych, a także organizowaniu zawodów sportowych. Powyższy przepis nie oznacza również, że tworzenie warunków sprzyjających rozwojowi sportu poprzez wspieranie klubów sportowych musi być tożsame z przekazywaniem środków finansowych dla klubów sportowych. Można sobie wyobrazić rozmaite formy wsparcia rozwoju sportu poprzez pomoc miejscowym klubom, jak np. udostępnianie klubom gminnej infrastruktury sportowej do prowadzenia treningów lub organizowania zawodów, czy też organizowanie warsztatów i szkoleń dla działaczy lub trenerów sportowych.

Zgodnie z art. 27 ust. 2 u.s., warunki i tryb finansowania rozwoju sportu może określać uchwała organu stanowiącego. Użycie w powyższym przepisie zwrotu „może” oznacza, że podjęcie takiej uchwały nie ma charakteru obligatoryjnego. Tym samym organ stanowiąc j.s.t. może podjąć uchwałę określającą warunki i tryb finansowania sportu, ale nie musi tego robić. Jeżeli jednak taka uchwała zostanie podjęta, wówczas  powinna wskazywać na cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka samorządu zamierza osiągnąć. Cel ten musi być określony dokładnie, w sposób skonkretyzowany. Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 27 ust. 3 u.s., przepisy ustawy o sporcie nie naruszają uprawnień jednostek samorządu terytorialnego do wspierania kultury fizycznej na podstawie przepisów odrębnych. Oznacza to, że pomimo przewidzenia w tej ustawie różnych form wsparcia sportu przez j.s.t., np. poprzez przyznanie klubowi sportowemu dotacji celowej lub przyznanie sportowcom stypendium, j.s.t. mogą korzystać również z form wsparcia, które przewidują inne przepisy prawa. Dla przykładu mogą udzielać dotacji celowej klubom zgodnie z przepisami ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

Przepisy prawa przewidują wiele rozmaitych form, w których samorządy mogą wspierać rozwój sportu poprzez wspieranie klubów sportowych. W przypadku szczególnie popularnych klubów możliwe jest zawarcie pomiędzy samorządem a klubem umowy sponsorskiej, której przedmiotem będzie promocja miasta lub regionu. Częstą formą wsparcia klubów będzie przyznawanie stypendiów ich zawodnikom. Jednostki samorządu terytorialnego są bardzo często właścicielem i głównym inwestorem w przypadku obiektów infrastruktury sportowej – stadionów, boisk, hal, czy pływalni, które udostępniane są klubom. Nieco rzadszym zjawiskiem, ale mimo to obecnym w Polsce, jest posiadanie przez klub akcji lub udziałów w spółce kapitałowej prowadzącej klub sportowy. W niniejszym tekście skupimy się na najpowszechniejszej formie wsparcia klubów sportowych, tj. dotacjach celowych.

 

Dotacja celowa na podstawie przepisów ustawy o sporcie

Do najczęstszych form wspierania rozwoju sportu przez jednostki samorządu terytorialnego należy bezpośrednie przekazywanie środków finansowych klubom sportowym poprzez przyznawanie dotacji. Kompetencję do tego przyznaje samorządom ustawa o sporcie. Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.s., klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały organu stanowiącego j.s.t., z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.

Z powyższego przepisu wyłania się kilka istotnych wniosków, które zostaną omówione poniżej.

 

Beneficjent dotacji – klub sportowy

Zgodnie z art. 28 u.s., klub sportowy ubiegający się o dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego musi spełniać trzy warunki. Dwa pierwsze ograniczenia wynikają wprost z art 28 ust. 1 u.s, natomiast ostatni wynika pośrednio z art 28 ust. 2 u.s.. Po pierwsze, kluby sportowe chcące ubiegać się o dotacje z jednostek samorządu terytorialnego muszą prowadzić działalność na obszarze tej jednostki. Po drugie, klub sportowy nie może działać z nastawieniem na osiągnięcie zysku. Po trzecie, dotacja będzie mogła być przyzna jedynie, jeśli będzie miała ona wypływ na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego lub zwiększy dostęp społeczności lokalnej do działaności sportowej prowadzonej przez ten klub. Ustawa nakłada na kluby sportowe wymóg posiadania osobowości prawnej. Wszystkie wymienione powyżej warunki te należy spełnić łącznie.

Wymóg działania na terenie danej gminy nie może być utożsamiany z posiadaniem siedziby na terenie tej jednostki samorządu terytorialnego. Wymóg ustawowy będzie spełniony także w przypadku klubu, który ma siedzibę na terenie znajdującym się poza gminą, jeśli tylko klub ten prowadzi działalność sportową na terenie danej gminy. Określenie ,,działania na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego’’ o którym mowa w art 28 ust. 2 u.s., należy traktować jednoznaczne z pojęciem ,,prowadzenia działalności sportowej’’. W uchwale nr 2/98/11 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 26.01.2011 r. Zwrócono uwagę na fakt, iż gdyby ograniczyć się tylko do klubów sportowych, które mają siedzibę na terenie danej jednostki terytorialnej, mielibyśmy do czynienia z pewnego rodzaju wykluczeniem i pozbawieniem możliwości ubiegania się o dotacje klubów sportowych działających na obszarze gminy, które nie mają na jej terenie swojej siedziby, co narusza art. 28 ust. 1 u.s.

Kluby sportowe, jako osoby prawne, funkcjonują w różnych formach prawnych – nastawionych lub nienastawionych na zysk. Beneficjentem przedmiotowej dotacji mogą być tylko te drugie. Kwestia ta budzi wątpliwości w literaturze. Niektórzy autorzy błędnie stawiają znak równości pomiędzy podmiotami „niedziałającymi w celu osiągnięcia zysku” a jednostkami pożytku publicznego. Nowelizacja ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, (weszła w życie w marcu 2010 r.) poszerzyła definicje organizacji pozarządowej o spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami, które jednak nie działają w celu uzyskania zysków, ale również przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych i nie przeznaczają zysku do podziału między swoich członków, udziałowców, akcjonariuszy lub pracowników. Oznacza to, że aby dany klub sportowy mógł ubiegać się o status organizacji pożytku publicznego, niezbędnym jest aby przeznaczał całości dochodu na realizacje celów statutowych i nie przeznaczał zysku do podziału między swoich członków, udziałowców, akcjonariuszy i pracowników. Spełnianie tych warunków jest niezbędne do ubiegania się o uznanie klubu sportowego za organizację pożytku publicznego, ale nie jest niezbędne, aby ubiegać się o dotację gminy lub innej jednostki samorządu terytorialnego.

Wymogiem niezbędnym do otrzymania dotacji jest brak działania w celu osiągnięcia zysku.  Bedą to wszystkie organizacje non-profit, czyli stowarzyszenia (nawet prowadzące działalność gospodarczą), oraz fundacje, a także spółki prawa handlowego, przy odpowiednich regulacjach statutowych, dla których prowadzenie działalności gospodarczej nie jest głównym celem, a jedynie środkiem umożliwiającym prowadzenie głównej działalności, społecznie użytecznej. Kryterium tego nie będzie spełniała spółdzielnia, która co do zasady, jest zawiązywana w celu prowadzenia zarobkowej działalności gospodarczej. Nie jest to jednak prawna forma działalności, w jakiej z reguły działają kluby sportowe.

Niedopuszczalne jest rozszerzanie kręgu podmiotów uprawnionych do otrzymywania dotacji na podstawie ustawy o sporcie. Przykładowo, Regionalna Izba Obrachunkowa w Poznaniu zakwestionowała uchwałę radę gminy, zgodnie z którą dotacja mogła być przyznana stowarzyszeniu kultury fizycznej, klubowi sportowemu oraz uczniowskiemu klubowi sportowemu (Uchwała Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 24 lutego 2016 r., 4/351/2016).

Należy wskazać, że w związku z treścią art. 2 ust. 1a ustawy o sporcie („Za sport uważa się również współzawodnictwo oparte na aktywności intelektualnej, którego celem jest osiągnięcie wyniku sportowego”.) nie ma przeszkód, żeby o dotacje ubiegały się również kluby działające w sferze sportów elektronicznych (e-sportu).

 

Podmiot przyznający dotację

Z przepisów ustawy o sporcie wynika, że dotacja udzielana jest klubowi sportowemu przez j.s.t. na obszarze, której dany klub działa. Przepisy nie ograniczają kompetencji do udzielania dotacji do jednostek samorządowych danego szczebla terytorialnego. Oznacza to, że dotacja może zostać przyznana zarówno przez gminę, powiat, jak i województwo. Jednostki samorządu terytorialnego nie mają jednak w tym całkowitej swobody i uznaniowości.  Zakres działania organu stanowiącego wynika z przepisów ustawy, a nie z woli tego organu. Ani ustawa o samorządzie gminnym, ani ustawa o finansach publicznych nie upoważniają organu stanowiącego j.s.t. do podejmowania odrębnych uchwał o przyznaniu dotacji na zadania z zakresu sportu. Nie czyni tego także ustawa o sporcie. Regulacje uchwały podjętej na podstawie art 27 ust 2 u.s. mogą odnosić się wyłącznie do wskazania możliwości otrzymania przez kluby sportowe, spełniające ustawowe przesłanki, wsparcia w formie dotacji celowej, szczegółowego jej przeznaczenia oraz określenia celu publicznego, którego realizacji ma służyć, a także warunków wsparcia. Oznacza to, że jednostka samorządu terytorialnego podejmuje uchwałę, w której jedynie wskazuje, w jaki sposób zamierza wspierać rozwój sportu poprzez wyraźne określenie celu publicznego z zakresu sportu, jaki jednostka ta planuje osiągnąć. Niedopuszczalnym jest by przyznane dotacji nastąpiło z pominięciem wymogów określonych w uchwale, którą jednostka samorządu terytorialnego podjęła lub też by uchwała wprost wskazywała z nazwy, czyli wymieniała klub lub kluby, które mają otrzymać dofinansowanie.

 

Cel dotacji

Zgodnie z art. 28 ust. 2 u.s. dotacja ma służyć realizacji celu publicznego i może być przeznaczona w szczególności na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

– jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Należy jednak mieć na uwadze, że jest to katalog otwarty (zwrot „w szczególności”), co nie wyklucza możliwości uzyskania dotacji przy wskazaniu celu innego, niż te określone w ustawie przy założeniu, że cel znajdzie swoje odniesienie w poprawie warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację lub w zwiększeniu dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Niedopuszczalnym jest wpisanie do uchwały rady gminy jako możliwych form przeznaczenia dotacji zapłaty kar, mandatów, innych karnych opłat nałożonych na klub sportowy, pokrycia kosztów opłat statutowych, pokrycia kosztów transferów zawodników z innych klubów sportowych, pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem księgowości, obsługi prawnej klubu sportowego, czy ponoszenia kosztów związanych z uczestnictwem w rozrywach lub zawodach. Stanowisko takie zajmują również organy nadzorcze. W uchwale nr 3089/12 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Białymstoku uznano, iż nie służy to realizacji celu publicznego sprzyjającego rozwoju sportu, które został określony w §2 uchwały, gdyż nie mają one na celu ani poprawy warunków uprawiania sportu, ani zwiększenia dostępności do działalności sportowej. Realizacja zadania j.s.t. nie może sprowadzać się do finansowania działalności klubu sportowego, tylko powinna mieć na uwadze interes publiczny.

 

Wpływ ustawy o finansach publicznych na dotacje na rzecz klubów sportowych

W art. 28 ust. 1 u.s. wskazano, że klub sportowy może otrzymać dotację celową z budżetu jednostki samorządu terytorialnego z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku. Z tego względu przy analizowaniu uwarunkowań prawnych dotyczących przyznawania dotacji należy zwrócić się przede wszystkim do art. 221 ust. 4 ustawy o finansach publicznych (u.f.p.).  Jest to odrębna podstawa prawna do finansowego wsparcia sportu z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Wskazany przepis dotyczy udzielania dotacji na inne zadania niż określone w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (u.d.p.p.w.). Zgodnie z nim, tryb postępowania o udzielenie dotacji, sposób jej rozliczania oraz sposób kontroli wykonywania zleconego zadania określa, w drodze uchwały, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, mając na uwadze zapewnienie jawności postępowania o udzielenie dotacji i jej rozliczenia. Tym samym, jeżeli j.s.t. chce mieć możliwość udzielania klubom sportowym dotacji na podstawie ustawy o sporcie, wówczas jej organ stanowiący (rada gminy, rada powiatu lub sejmik województwa) powinien podjąć uchwałę, w której określi warunki i tryb finansowania zadania własnego, wskazując jednocześnie w uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który zamierza osiągnąć. Istotnym problemem jest oddzielenie kompetencji organu stanowiącego (rady gminy, rady miasta) od kompetencji organu wykonawczego (wójta, burmistrza). Organ stanowiący uprawniony jest do określenia sposobu rozliczania dotacji, natomiast organ wykonawczy uprawniony jest do doprecyzowania postanowień umowy, określenia w niej m.in wysokości udzielonej dotacji dla konkretnego beneficjenta oraz trybu płatności.

W konkluzji należy podkreślić, że w sytuacji kiedy jednostka samorządu terytorialnego nie podejmie na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o sporcie uchwały w sprawie określenia warunków i trybu finansowania rozwoju sportu, podstawę prawną finansowego wspierania rozwoju sportu będą stanowiły przepisy ustawy o działalności pożytku publicznego, do których stosowania odsyła ustawa o finansach publicznych.

 

Uchwała jednostki samorządu terytorialnego

Na podstawie art. 27 ust. 2 u.s. organ stanowiący określa w drodze uchwały warunki i tryb finansowania tego zadania, wskazując w uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka zamierza osiągnąć.

W przypadku decyzji o podjęciu takiej uchwały musi ona uregulować:

  1. warunki, na jakich następować będzie wsparcie,
  2. tryb finansowania tego zadania,
  3. cel publiczny, który jednostka samorządu terytorialnego wyznacza sobie z zakresu sportu i który przez wsparcie klubów sportowych zamierza osiągnąć. Uchwała organu stanowiącego podjęta na podstawie art. 27 ust. 2 u.s. jest aktem prawa miejscowego.

Regulując w uchwale tryb postępowania o udzielenie dotacji, należy określić elementy wniosku, jego formę, termin składania i rozpatrzenia, a także formę powiadomienia wnioskodawcy o sposobie rozpatrzenia wniosku. Szczególnie ważną sprawą jest odpowiednie uzasadnienie wnioskodawcy dla pozyskania wsparcia, dokonane z punktu widzenia celu publicznego wyznaczonego przez jednostkę samorządu terytorialnego. W sytuacji kiedy o wsparcie zwróci się kilka klubów sportowych, ocena wniosków w tej płaszczyźnie powinna mieć znaczenie przesądzające dla podjęcia ostatecznych decyzji. Poza tym mając na uwadze zapewnienie jawności postepowania o udzielenie dotacji, konieczne jest też uregulowanie obowiązku powiadomienia wszystkich wnioskodawców oraz wywieszenia ogłoszenia o wynikach postepowania, np. w miejscu publicznie dostępnym w danej jednostce na tablicy ogłoszeń bądź na stronie internetowej. Obowiązek podawania do publicznej wiadomości kwot dotacji udzielanych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wynika wprost z art. 34 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o finansach publicznych i jest jednym z przejawów zasady jawności finansów publicznych.

Obowiązkiem organu stanowiącego podejmującego uchwałę na podstawie art. 27 ust. 2 u.s. jest także określenie sposobu kontroli wykorzystania dotacji i realizacji celu publicznego powiązanego ze wsparciem klubu sportowego. W uchwale należy określić́ przede wszystkim zakres kontroli, podmioty dokonujące kontroli oraz uprawnienia i obowiązki podmiotów kontroli (dotującego i dotowanego) związane z wykonywaniem kontroli, sposób dokumentowania czynności kontrolnych, miejsce przeprowadzenia kontroli i ewentualnie jej częstotliwość́.

 

Postępowanie o udzielnie dotacji

Organ wykonawczy j.s.t. przeprowadza postępowanie o udzielenie dotacji. Organ ten działa na podstawie postanowień uchwały. W oparciu o nie podejmuje rozstrzygnięcia. Przekazanie dotacji następuje na podstawie umowy, której stronami są jednostka samorządu terytorialnego i klub sportowy, który otrzymał wsparcie finansowe w tej formie. Elementy treści umowy dotacyjnej reguluje przepis art. 221 ust. 3 ustawy o finansach publicznych. Umowa powinna określać:

1) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania;

2) wysokość dotacji udzielanej podmiotowi wykonującemu zadanie i tryb płatności;

3) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego;

4) tryb kontroli wykonywania zadania;

5) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji;

6) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż terminy zwrotu dotacji określone w niniejszym dziale.

Zgodnie z uchwałą Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu z dnia 21 maja 2021 r., nr 39/2021, art. 27 ust. 2 ustawy o sporcie nie zawiera upoważnienia do określenia przez organ stanowiący j.s.t. wzoru umowy o udzielenie dotacji, lecz jej treść – z uwzględnieniem regulacji ustawowej – powinna zostać ustalona przez organ, który udziela dotacji, tj. przez organ wykonawczy. Treść umowy dotacyjnej nie może rozszerzona i zmodyfikowana przez organ stanowiący js.t., który nie ma również kompetencji do określenia formy w jakiej umowa ta powinna zostać zawarta (Uchwała Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 10 lutego 2021 r. nr 5/305/2021.

Niezwykle istotne przy tworzeniu treści umowy jest określenie przeznaczenia dotacji oraz celu publicznego z zakresu sportu, który jednostka samorządu zamierza osiągnąć, udzielając wsparcia.  Oznaczenie celu dotacji jest istotne z punktu widzenia oceny legalności jej przyznania. Dotowaniu może bowiem podlegać wyłącznie realizacja celów publicznych, o ile są one związane z wykonywaniem zadań jednostki udzielającej dotacji. Realizację celów publicznych należy oceniać w kontekście działań podejmowanych dla zaspokajania potrzeb zbiorowych społeczności lokalnej, a nie potrzeb jednostkowych poszczególnych jej członków.

Oznaczony termin wykorzystania dotacji nie może być dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego, co jest determinowane zasadą roczności budżetu. O ile termin wykorzystania dotacji nie może być regulowany w sposób generalny w uchwale organu stanowiącego, o tyle pozostałe terminy dotyczące rozliczenia udzielonej dotacji oraz zwrotu niewykorzystanej jej części mogą być określone przez organ stanowiący poprzez wyznaczenie okresu (np. w ciągu 10 dni), w jakim czynności te powinny być wykonane, w powiązaniu z terminem wykorzystania dotacji, przy uwzględnieniu odpowiednich przepisów art. 251 i 252  u.f.p.  Jeśli chodzi o termin zwrotu niekorzystanej części dotacji, to nie może być od dłuższy, niż do 31 stycznia następnego roku, gdy termin wykorzystania dotacji został określony do końca roku budżetowego, natomiast w przypadku kiedy termin jest krótszy niż rok budżetowy, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi w terminie 15 dni po upływie terminy wyznaczonego do wykorzystania dotacji. W przypadku wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem lub dotacji pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości będą̨ miały zastosowanie zasady i terminy ich zwrotu określone w art. 252 u.f.p. Sposób rozliczania udzielonej dotacji jest regulowany przez organ stanowiący w podjętej chwale na podstawie art. 27 ust. 2 u.s. i wobec tego postanowienia umowy w tym zakresie powinny bezpośrednio nawiązywać́ do tych regulacji. Podobnie sposób kontroli wykonywania zleconego zadania musi być unormowany w tej uchwale. Natomiast w umowie powinien być określony tryb kontroli wydatkowania dotacji.

Pojęcie trybu kontroli odnosi się w szczególności do takich elementów postepowania kontrolnego, jak wszczęcie kontroli, przeprowadzanie czynności kontrolnych i ustalenie wyników kontroli. Wobec tego w umowie można określić́ sposób i termin, w jakim kontrolowany zostanie powiadomiony o wszczęciu kontroli, miejsce przeprowadzenia kontroli, jakiego rodzaju dokumenty będą̨ kontrolowane, czy też w jakim terminie i do kogo może podmiot kontrolowany złożyć zastrzeżenia do wyników kontroli.

 

Rozliczenie dotacji

Rozliczając udzieloną dotację, nie można ograniczyć się do rachunkowego wyliczenia wydatkowanej kwoty i przedstawienia odpowiednich dowodów na poniesione wydatki.  Przy rozliczaniu dotacji istotna jest ocena realizacji celu publicznego, jaki jednostka samorządu terytorialnego zamierzała osiągnąć, udzielając wsparcia finansowego klubowi sportowemu. Dopiero te dwa elementy rozpatrywane łącznie pozwolą̨ ustalić́, czy dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem, czy nie istnieje obowiązek jej zwrotu. Dlatego w uchwale organu stanowiącego, odnosząc się̨ do obowiązku rozliczenia dotacji, należy wskazać́, że rozliczenie powinno być́ złożone na piśmie w ustalonym terminie w formie sprawozdania merytoryczno-finansowego wraz z odpowiednimi dokumentami, potwierdzającymi poniesione wydatki ze środków dotacyjnych oraz realizację założonego celu. Unormowanie przyjęte w uchwale powinno zapewnić́ jawność́ rozliczenia dotacji. W tym celu można nałożyć́ obowiązek wywieszenia w j.s.t, w miejscu przeznaczonym na ogłoszenia, bądź́ też umieszczenia na stronie internetowej, sprawozdania z rozliczenia udzielonych dotacji. Organ stanowiący, regulując sposób rozliczania dotacji celowej, musi w tym zakresie działać́ w zgodzie z odpowiednimi przepisami  u.f.p.  dotyczącymi tej kwestii, to jest art. 251 i art. 252.

 

Nieprawidłowości w uchwałach dotacyjnych

Większość jednostek samorządu terytorialnego korzysta z  delegacji ustanowionej w u.s. i podejmuje w przedmiocie udzielenia dotacji na realizację celów z zakresu sportu. Niestety pojawiają się w nich liczne nieprawidłowe regulacje skutkujące unieważnieniem uchwały w całości lub w części.

Przykładowo, przy podejmowaniu uchwały należy pamiętać m.in. o fakcie, iż promowanie wizerunku gminy nie stanowi realizacji celu publicznego z zakresu sportu, nie wpływa na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego i nie zwiększa dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez klub. Regulacja w uchwale, przyjmująca za cel ,, promowanie wizerunku miasta jako gminy stwarzającej warunki dla rozwoju sportu” jest sprzeczna z art. 27 i 28 u.s. (Uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie z dnia 15 marca 2012 r., sygn.. 0102-80/12).

Nie można przenosić na organ wykonawczy wyłącznej kompetencji rady gminy, co wynika z upoważniania ustawowego do stanowienia w formie uchwały aktów prawa miejscowego. Nieakceptowanym będzie zatem zapis stanowiąc, że ,,wzór wniosku o udzielenie dotacji oraz wzór sprawozdania z rozliczenia dotacji określi burmistrz w formie zarządzenia’’

Nieprawidłową regulacją jest także sformułowanie ,,rada będzie podejmowała (poza określeniem w uchwale budżetowej ogólnej kwoty na dotacje dla klubów sportowych) odrębną uchwałę (uchwały) o przyznaniu dotacji’’. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu, kwestionując to postanowienie, wskazało, że zakres działania organu stanowiącego musi wynikać z przepisów rangi ustawy (ustawy ustrojowej, bądź ustaw szczególnych), a nie z woli tego organu. Należy pamiętać, ze zarówno ustawa o samorządzie gminnym, jak i ustawa o finansach publicznych, a także ustawa o sporcie nie upoważniają organu stanowiącego j.s.t. do podejmowania odrębnych uchwał o przyznaniu dotacji na zadania z zakresu sportu.

Jednostka samorządu terytorialnego nie jest również uprawniona do zawężania kręgu beneficjentów. Przykładem niedozwolonego postanowienia może być regulacja stanowiąca, że ,,wsparcie finansowe na rozwój sportu mogą uzyskać kluby sportowe, których siedziba mieści się na terenie gminy’’. Powoduje to bowiem wykluczenie z możliwości ubiegania się o dotację kluby sportowe działające na obszarze gminy, ale niemające siedziby na  jej terenie, co jest sprzeczne z art 28 u.s.

Niedopuszczalnym jest również określenie w uchwale, iż wójt gminy ,,w szczególnych uzasadnionych przypadkach przyzna dotacje z pominięciem procedury konkursowej’’, ponieważ powoduje to niedozwoloną uznaniowość w decyzji i ocenie wniosków pod kątem „szczególnie uzasadnionych przypadków”. Przy konstruowaniu treści uchwały należy unikać określeń, które dają duże pole do uznaniowości. Takim określeniem jest zwrot ,,w szczególności’’, który nie powinien byś stosowany m.in. w odniesieniu do kryteriów oceny wniosków (Uchwała Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 30 września 2020 r., sygn. 23/1005/2020), do dokumentów i informacji, od których udostępnienia uzależnione jest przyznanie dotacji (Uchwała Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie z dnia 13 maja 2020 r., sygn. KI-411/140/20), czy celów, na które mogą być wydatkowane środki pochodzące z dotacji. Przykładowo, w zdaniu ,,dotacje celowe udzielane na podstawie uchwały mogą być przeznaczone w szczególności na zadania wymienione w uchwale’’, zwrot  ,,w szczególności’’ powoduje powstanie otwartego katalogu wydatków, który umożliwia przeznaczanie dotacji na cele niewymienione w uchwale oraz doprowadza do nieuprawnionej dowolności przeznaczania dotacji przez organ wykonawczy.

Przykładem niedozwolonej dowolności działania organów j.s.t. jest określenie w uchwale rady gminy, że „w przypadku stwierdzenia wad formalnych lub innych wad wniosku, wójt gminy wzywa wnioskodawcę do ich usunięcia w terminie 7 dni”, w której zakwestionowano otwarty zwrot „lub innych wad wniosku” (Uchwała Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 24 lutego 2016 r., 4/351/2016  )

Przykładem nieprawidłowej regulacją jest również postanowienie o treści: ,,organ wykonawczy zawiera umową dotacyjną według wzoru określonego w załączniku do uchwały’’. Jak wcześniej wspomniano, zawarcie umowy i w konsekwencji kształtowanie jej treści, przy uwzględnieniu postanowień art. 221 ust. 3 u.f.p., należy  do kompetencji organu wykonawczego gminy jako organu zobowiązanego do wykonywania budżetu gminy i uchwał rady.  Organ stanowiący jest jedynie uprawniony do określenia sposobu rozliczania dotacji, a organ wykonawczy do doprecyzowania postanowień umowy.

 

Adw. Jan Łukomski

Oliwia Cieślak

 

W przypadku chęci skorzystania z naszego doradztwa przy wyborze formy opodatkowania zapraszamy do kontaktu z Kancelarią:

– e-mail: sekretariat@lukomski-niklewicz.pl

– tel. +48 604 430 051

ULGA PODATKOWA DLA SPONSORÓW SPORTU

Podatek od dochodów z działalności sportowej

Podatek od dochodów z działalności sportowej

Skala, ryczałt czy podatek liniowy? To są pytania, które powinien zadać sobie każdy sportowiec osiągający dochody z działalności sportowej. Sportowcy mogą wybrać formę opodatkowania, która będzie dla nich najkorzystniejsza. Jednakże zarówno to, która forma opodatkowania będzie korzystna, jak i możliwa do zastosowania zależy od konkretnego przypadku.

Właściwa stawka

Teoretycznie dochody ze sportu mogą podlegać opodatkowaniu 1) podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej (12%/32%), 2) podatkiem liniowym (19%) albo 3) ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Dwie ostatnie formy wiążą się jednak z prowadzeniem działalności gospodarczej, a ta z kolei z obowiązkiem odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz podatkiem VAT. O tych obciążeniach także należy pamiętać przy kalkulacji najbardziej opłacalnej formy opodatkowania. Przed wyborem właściwej formy opodatkowania należy jednak ustalić, które z nich są dla sportowców w ogóle dopuszczalne.

Nagroda czy usługa? Skala, ryczałt czy podatek liniowy?

Dochody sportowców nie mają jednorodnego charakteru. Należy przyjrzeć się wszystkim wpływom i treści zawartych kontraktów z klubami sportowymi. Odrębnej kwalifikacji podlegają uzyskane przez zawodników wynagrodzenia z kontraktów sportowych lub umów sponsorskich, a innej wygrane w turniejach.

Jeżeli sportowiec decyduje się na prowadzenie działalności gospodarczej, wówczas niektóre z przykładowo wymienionych wyżej dochodów mogą stanowić dochód z tej działalności. Pozostanie wówczas podjąć decyzję, czy działalność ta powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem liniowym w stawce 19%, czy tzw. ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Ryczałt wiąże się z możliwością wyboru jednej z niższych stawek podatku, ale ceną za jego wybór będzie brak możliwości odliczania poniesionych kosztów uzyskania przychodu. Dlatego przed podjęciem decyzji warto sprawdzić wartość ponoszonych przez podatnika kosztów. Wyższa stawka podatku wynosząca 19% może być wbrew pozorom bardziej opłacalna dla tych sportowców, którzy ponoszą znaczne wydatki związane ze swoją działalnością sportową.

Duże znaczenie może mieć również struktura dochodów sportowca. Niektóre nagrody uzyskiwane w turniejach podlegają preferencyjnemu opodatkowaniu. Będzie ono jednak niedostępne dla osób decydujących się na prowadzenie działalność gospodarczej. Dlatego ważne jest jaką część dochodów zawodnika stanowią nagrody zdobyte za udział w turnieju, a jaką część stanowią inne świadczenia, w tym w szczególności wynagrodzenie otrzymywane bezpośrednio od klubu.

Jakie ubezpieczenie zdrowotne?

Wśród licznych wypowiedzi omawiających podatkowe alternatywy, jakie mają sportowcy, nie zawsze pamięta się o innych obciążeniach. Do takich należy ubezpieczenie zdrowotne. Dla podatników osiągających dochody opodatkowane skalą podatkową składka zdrowotna wynosi 9% osiąganego dochodu i nie podlega odliczeniu od dochodu. Podatnicy opodatkowani liniowo zapłacą 4,9% od uzyskiwanego dochodu i część, wynoszącą 8.700 złotych rocznie, odliczą od dochodu. Ryczałtowcy z kolei ponoszą określoną kwotowo składkę zdrowotną, której wysokość zależy od rocznego przychodu.

Kwestia VAT

Rozważając prowadzenie działalności gospodarczej w sporcie należy rozważyć, poza problematyką podatku dochodowego i ubezpieczenia zdrowotnego, także podatek VAT. W wielu przypadkach będzie istniała możliwość skorzystania ze zwolnienia z tego podatku. Skorzystanie z takiej możliwości może być opłacalne szczególnie wówczas, gdy budżet klubu sportowego, który pragnie nas zatrudnić pochodzi w większości z dotacji otrzymanej od miasta (gminy) i klub ten nie będzie miał możliwości rozliczania podatku VAT. Należy jednak pamiętać, że zwolnienie z podatku VAT nie zawsze będzie dopuszczalne. Nie zawsze też zwolnienie z VAT musi być opłacalne – podatnik ponoszący w związku ze swoją działalnością większe wydatki, może być bardziej zainteresowany rejestracją jako czynny podatnik VAT i odliczaniem podatku VAT naliczonego. Również w tym przypadku warto dokonać stosownej kalkulacji.

Nie tylko co, ale też gdzie

Dochód uzyskany z zagranicznego kontraktu albo wygrana w turnieju odbywającym się w innym państwie nie oznaczają, że nie podlegają one opodatkowaniu w Polsce. Osoby mieszkające w Polsce podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem dochodowym od osób fizycznych niezależnie od miejsca osiągnięcia dochodu. Często będzie tak także wówczas, gdy w innym państwie pobrano podatek dochodowy od dochodu sportowca. Nie musi to zawsze oznaczać podwójnego opodatkowania. O tym, czy ciężaru dwukrotnej zapłaty podatku można uniknąć, decydują zawarte przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Kontrakt sportowy

Na prowadzenie działalności gospodarczej decyduje się coraz więcej sportowców, zarówno w sportach indywidualnych (np. lekkoatleci, tenisiści), jak i w sportach zespołowych (m.in. żużel, piłka nożna, piłka siatkowa, koszykówka, piłka ręczna). Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych jest to dopuszczalne, ale tylko wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych („ustawa o PIT”). Warunkiem rozpoznania przychodów sportowca, jako przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej jest wykazanie, że jego aktywność spełnia przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, przy jednoczesnym braku cech wskazanych w art. 5b ust. 1 tej ustawy. W przypadku sportowców uprawiających sporty zespołowe, m.in. piłkarzy, siatkarzy, żużlowców, koszykarzy,  kluczowym aspektem chęci prowadzenia przez nich działalności gospodarczej jest kontrakt, który zawierają z klubem sportowym. Jego nieodpowiednie skonstruowanie może zakończyć się odmową zakwalifikowania przez organy skarbowe przychodów uzyskiwanych z tytułu kontraktu sportowego, jako pochodzących z działalności gospodarczej i utratą wynikających z tego korzyści. Należy zatem pamiętać, żeby kontrakt sportowy sporządzić w sposób zgodny z wytycznymi zawartymi w przepisach prawa oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych, korzystając przy tym z pomocy profesjonalnego doradcy.

Jedna recepta?

Nie istnieje uniwersalna odpowiedź na pytanie, jaką formę opodatkowania powinien wybrać sportowiec. W zależności od sytuacji (w tym wysokości uzyskiwanych przychodów, wysokości ponoszonych kosztów, łączenia zawodowego uprawiania sportu z innymi rodzajami działalności) w pewnych przypadkach najbardziej opłacalne może okazać się opodatkowanie wg skali podatkowej, w innych opodatkowanie sportowca podatkiem liniowym, a w jeszcze innej sytuacji wybór podatku ryczałtowego. Czasami możliwe i opłacalne będzie zarejestrowanie się jako czynny podatnik VAT, a w innych sytuacjach zwolnienie z VAT.

Najbardziej opłacalną formę opodatkowania należy wybrać po wykonaniu dokładnej kalkulacji i porównaniu obciążeń w różnych wariantach, uwzględniając wszystkie należności publicznoprawne. Ten wysiłek warto jednak podjąć, aby mieć pewność nie tylko co do opłacalności, ale i prawidłowości formy opodatkowania. W tym celu najlepiej skontaktować się z podmiotem, który może nam pomóc w dokonaniu takich kalkulacji, czyli z kancelarią prawną, doradcą podatkowym lub biurem rachunkowym.

Na końcu należy zauważyć, że organy skarbowe mogą kwestionować zarówno samą możliwość świadczenia przez sportowca usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak i wybór formy opodatkowania (w szczególności wybór stawki podatku ryczałtowego). Najlepiej zatem ryzyko takie ograniczyć poprzez wystąpienie do organów skarbowych o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, w czym również pomóc może któryś ze specjalistycznych podmiotów doradczych wskazanych powyżej.

 

W przypadku chęci skorzystania z naszego doradztwa przy wyborze formy opodatkowania zapraszamy do kontaktu z Kancelarią:

– e-mail: sekretariat@lukomski-niklewicz.pl

– tel. +48 509 428 522 lub +48 604 430 051

 

Adw. Jędrzej Niklewicz

Adw. Jan Łukomski

Podatek od dochodów z działalności esportowej

Podatek od dochodów z działalności esportowej

Skala, ryczałt czy podatek liniowy? To są pytania, które powinien zadać sobie gracz osiągający dochody z działalności esportowej. Esportowcy mogą wybrać formę opodatkowania, która będzie dla nich najkorzystniejsza. Jednakże zarówno to, która forma opodatkowania będzie korzystna, jak i możliwa do zastosowania zależy od konkretnego przypadku.

Właściwa stawka

Teoretycznie dochody z esportu mogą podlegać opodatkowaniu 1) podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej (12%/32%), 2) podatkiem liniowym (19%) albo 3) ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Dwie ostatnie formy wiążą się jednak z prowadzeniem działalności gospodarczej, a ta z kolei z obowiązkiem odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz podatkiem VAT. O tych obciążeniach także należy pamiętać przy kalkulacji najbardziej opłacalnej formy opodatkowania. Przed wyborem właściwej formy opodatkowania należy jednak ustalić, które z nich są dla gracza w ogóle dopuszczalne.

Nagroda czy usługa?

Dochody gracza nie mają jednorodnego charakteru. Należy przyjrzeć się wszystkim wpływom i treści zawartych umów z organizacjami esportowymi. Odrębnej kwalifikacji podlegają uzyskane przez gracza wygrane w turniejach, świadczenia wypłacane przez sponsorów, wynagrodzenia z kontraktów reklamowych czy dochód dzielony pomiędzy członków drużyny.

Jeżeli gracz zdecydował się na prowadzenie działalności gospodarczej, wówczas niektóre z przykładowo wymienionych wyżej dochodów mogą stanowić dochód z tej działalności. Pozostanie wówczas podjąć decyzję, czy działalność ta powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem liniowym w stawce 19%, czy tzw. ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Ryczałt wiąże się z możliwością wyboru jednej z niższych stawek podatku, ale ceną za jego wybór będzie brak możliwości odliczania poniesionych kosztów uzyskania przychodu. Dlatego przed podjęciem decyzji warto sprawdzić wartość ponoszonych przez podatnika kosztów. Wyższa stawka podatku wynosząca 19% może być wbrew pozorom bardziej opłacalna dla tych graczy, którzy ponoszą znaczne wydatki związane ze swoją działalnością esportową.

Duże znaczenie może mieć również struktura dochodów graca. Niektóre nagrody uzyskiwane w turniejach podlegają preferencyjnemu opodatkowaniu. Będzie ono jednak niedostępne dla osób decydujących się na prowadzenie działalność gospodarczej. Dlatego ważne jest jaką część dochodów gracza stanowią nagrody zdobyte za udział w turnieju, a jaką część stanowią inne świadczenia, w tym w szczególności wynagrodzenie otrzymywane bezpośrednio od organizacji.

Jakie ubezpieczenie zdrowotne?

Wśród licznych wypowiedzi omawiających podatkowe alternatywy, jakie mają esportowcy, nie zawsze pamięta się o innych obciążeniach. Do takich należy ubezpieczenie zdrowotne. Dla podatników osiągających dochody opodatkowane skalą podatkową składka zdrowotna wynosi 9% osiąganego dochodu i nie podlega odliczeniu od dochodu. Podatnicy opodatkowani liniowo zapłacą 4,9% od uzyskiwanego dochodu i część, wynoszącą 8.700 złotych rocznie, odliczą od dochodu. Ryczałtowcy z kolei ponoszą określoną kwotowo składkę zdrowotną, której wysokość zależy od rocznego przychodu.

Kwestia VAT

Rozważając prowadzenie działalności gospodarczej w esporcie należy rozważyć, poza problematyką podatku dochodowego i ubezpieczenia zdrowotnego, także podatek VAT. W wielu przypadkach będzie istniała możliwość skorzystania ze zwolnienia z tego podatku. Nie zawsze jest to jednak dopuszczalne. Nie zawsze też zwolnienie z VAT musi być opłacalne – podatnik ponoszący w związku ze swoją działalnością większe wydatki, może być bardziej zainteresowany rejestracją jako czynny podatnik VAT i odliczaniem podatku VAT naliczonego. Również w tym przypadku warto dokonać stosownej kalkulacji.

Nie tylko co, ale też gdzie

Dochód uzyskany z zagranicznego kontraktu albo wygrana w turnieju odbywającym się w innym państwie nie oznaczają, że nie podlegają one opodatkowaniu w Polsce. Osoby mieszkające w Polsce podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem dochodowym od osób fizycznych niezależnie od miejsca osiągnięcia dochodu. Często będzie tak także wówczas, gdy w innym państwie pobrano podatek dochodowy od dochodu gracza. Nie musi to zawsze oznaczać podwójnego opodatkowania. O tym, czy ciężaru dwukrotnej zapłaty podatku można uniknąć, decydują zawarte przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jedna recepta?

Nie istnieje uniwersalna odpowiedź na pytanie, jaką formę opodatkowania powinien wybrać esportowiec. W zależności od sytuacji (w tym wysokości uzyskiwanych przychodów, wysokości ponoszonych kosztów, łączenia zawodowego uprawiania esportu z innymi rodzajami działalności) w pewnych przypadkach najbardziej opłacalne może okazać się opodatkowanie wg skali podatkowej, w innych opodatkowanie gracza podatkiem liniowym, a w jeszcze innej sytuacji wybór podatku ryczałtowego.

Najbardziej opłacalną formę opodatkowania należy wybrać po wykonaniu dokładnej kalkulacji i porównaniu obciążeń w rożnych wariantach, uwzględniając wszystkie należności publicznoprawne. Ten wysiłek warto jednak podjąć, aby mieć pewność nie tylko co do opłacalności, ale i prawidłowości formy opodatkowania. W tym celu najlepiej skontaktować się z podmiotem, który może nam pomóc w dokonaniu takich kalkulacji, czyli z kancelarią prawną, doradcą podatkowym lub biurem rachunkowym.

Na końcu należy zauważyć, że organy skarbowe mogą kwestionować zarówno samą możliwość świadczenia przez esportowca usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak i wybór formy opodatkowania (w szczególności wybór stawki podatku ryczałtowego). Najlepiej zatem ryzyko takie ograniczyć poprzez wystąpienie do organów skarbowych o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, w czym również pomóc może któryś ze specjalistycznych podmiotów doradczych wskazanych powyżej.

 

W przypadku chęci skorzystania z naszego doradztwa przy wyborze formy opodatkowania zapraszamy do kontaktu z Kancelarią:

– e-mail: sekretariat@lukomski-niklewicz.pl

– tel. +48 509 428 522 lub +48 604 430 051

 

Adw. Jędrzej Niklewicz

Adw. Jan Łukomski

 

fot. w nagłówku Mike StobeGetty Images

Profesjonalne uprawianie sportu i esportu w formie jednoosobowej działalności gospodarczej – aspekty prawno-podatkowe.

PRO JUNIOR SYSTEM – CZY KLUBY PIŁKARSKIE NADUŻYWAJĄ PZPN-OWSKIEGO SYSTEMU PROMOWANIA MŁODZIEŻOWCÓW?

PRO JUNIOR SYSTEM – CZY KLUBY PIŁKARSKIE NADUŻYWAJĄ PZPN-OWSKIEGO SYSTEMU PROMOWANIA MŁODZIEŻOWCÓW?

Ostatnio sporo kontrowersji wywołały decyzje kadrowe podejmowane w niektórych klubach piłkarskich na finiszu rozgrywek. Najgłośniejsze historie dotyczą dwóch klubów – Zagłębia Sosnowiec oraz Polonii Środa Wielkopolska. Ich działaczom zarzuca się, że próbują uzyskać środki z wprowadzonego przez PZPN systemu Pro Junior, wprowadzając do gry w ostatnich kolejkach sezonu zawodników, którzy w zwyczajnych okolicznościach nie mieliby szans na grę. Czy zarzuty te są słuszne? W tym artykule spróbujemy je poddać ocenie prawnej.

Pro Junior System – czym jest i jakie są jego zasady?

W najbardziej ogólnym opisie Pro Junior System jest programem nagród finansowych dla klubów piłkarskich, które desygnują do gry w rozgrywkach seniorskich jak największą liczbę młodych zawodników. Jego ramy prawne zostały ustanowione w uchwale nr V/94 z dnia 24 maja 2016 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie przyjęcia regulaminu programu Pro Junior System na sezon 2016/2017 i następne.

Zgodnie z przepisami uchwały nr V/95, celem programu jest promowanie i wspieranie jakości szkolenia w klubach od Ekstraklasy do III ligi, poprzez finansowe premiowanie występów w rozgrywkach seniorów młodzieżowców, a w szczególności wychowanków. W ramach programu przyznawane są klubom punkty za rozegrane w oficjalnych meczach rozgrywek mistrzowskich oraz reprezentacyjnych minuty zawodników, którzy spełniają określone w uchwale kryteria. Po zakończeniu sezonu kluby, które mają największą liczbę punktów otrzymują od PZPN nagrody finansowe.

Dwiema podstawowymi kategoriami zawodników, którymi operuje uchwała nr V/95 są młodzieżowiec oraz wychowanek. W myśl uchwały młodzieżowcem jest zawodnik posiadający obywatelstwo polskie, który w roku kalendarzowym, w którym następuje zakończenie sezonu rozgrywkowego kończy 21 rok życia, a także zawodnicy młodsi. Natomiast wychowanek to młodzieżowiec, który jest zarejestrowany w klubie (z możliwymi przerwami w rejestracji) przez okres trzech pełnych sezonów lub przez 36 kolejnych miesięcy pomiędzy 12 i 21 rokiem życia. Podstawowym kryterium oceny wykorzystania przez dany klub młodzieżowców i wychowanków w danym sezonie, za które klub otrzymuje punkty w klasyfikacji, stanowią minuty rozegrane przez takiego zawodnika w ramach oficjalnych rozgrywek mistrzowskich Ekstraklasy, I ligi, II ligi i III ligi. Innymi słowy, im więcej dany zawodnik nazbiera minut w meczach swojej drużyny w oficjalnych rozgrywkach ligowych, tym więcej jego klub uzyska punktów w końcowej klasyfikacji.

Jednakże, żeby danego zawodnika w ogóle uwzględniać w takim zestawieniu, musi on rozegrać pewną minimalną (różną w zależności od klasy rozgrywkowej) liczbę minut w całym sezonie, a także wystąpić w pewnej minimalnej liczbie meczów. Przykładowo, żeby danego młodzieżowca lub wychowanka (za minuty uzbierane przez wychowanków klub otrzymuje więcej punktów, niż w przypadku pozostałych młodzieżowców) z klubu występującego w I lidze uwzględniać w końcowej klasyfikacji, musi on rozegrać co najmniej 450 minut i jednocześnie wystąpić w co najmniej 10 meczach.

Łączna pula nagród przewidziana za sezon 2021/2022 wynosi 28.000.000,00 zł. Pieniądze te są rozdzielane pomiędzy poszczególne klasy rozgrywkowe. Na kluby Ekstraklasy przypada kwota 10.000.000,00 zł, na kluby I ligi kwota 9.000.000,00 zł, na kluby z II ligi kwota 5.000.000,00 zł, a na kluby III-ligowe kwota 4.000.000,00 zł.

Teoretycznie wszystkie kluby z danej klasy rozgrywkowej mogą partycypować w nagrodach z Pro Junior System – stosownie do liczby minut rozgrywanych przez ich młodzieżowców lub wychowanków (im więcej minut, tym wyższa nagroda) – jednakże największe środki otrzymują zawsze kluby z miejsc 1-7 w ostatecznej tabeli.

Przykładowo, w I lidze zwycięzca klasyfikacji otrzymuje 1.600.000,00 zł, a każdy kolejny klub o 200-300 tysięcy złotych mniej. Zespół, które zajmuje 7. miejsce w klasyfikacji otrzymuje 200.000,00 zł brutto.

W III lidze środki są niższe, ale też zespołów uczestniczących w programie jest więcej (w III lidze drużyny rywalizują w czterech grupach). Co istotne, premiowane są wyłącznie kluby, które w poszczególnych grupach będą zajmować w klasyfikacji PJS miejsca od 1 do 4. Zwycięzca klasyfikacji w danej grupie otrzyma 400.000,00 zł, a następnie o odpowiednio 100.000,00 zł mniej każdy kolejny klub. Pieniądze te są zdecydowanie niższe niż wyższych klasach rozgrywkowych, ale dla III-ligowych klubów mogą stanowić bardzo poważne uzupełnienie budżetu.

 

Casus Zagłębia Sosnowiec

Według doniesień medialnych (źródło: https://sport.tvp.pl/60087358/i-liga-zenujaca-zagrywka-zaglebia-sosnowiec-wystawia-kontuzjowanego-zeby-dostac-pieniadze), trener Zagłębia Sosnowiec w meczu z Sandecją Nowy Sącz desygnował do gry 19-letniego Kacpra Smolenia. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że zawodnik ten jest w trakcie leczenia poważnej kontuzji zerwania więzadeł krzyżowych. Jego stan zdrowia nie pozwala na występowania w meczach piłkarskich, w związku z czym trener Sosnowiczan zdjął go z boiska już po 16 sekundach. Dlaczego zatem w ogóle desygnował zawodnika do gry? Otóż Kacper Smoleń wystąpił w sezonie 2021/2022 w I lidze w siedmiu meczach. Jak już zostało wcześniej wspomniane limit, od którego minuty danego zawodnika w I lidze liczy się w klasyfikacji PJS to co najmniej 10 meczów oraz 450 minut. Wymaganą liczbę minut zawodnik osiągnął, ale liczbę meczów nie. Dlatego klub starał się zrobić wszystko, żeby zawodnik ten limit osiągnął. Skąd wiadomo, że klub celowo podejmował takie działania? Z konferencji prasowej, na której jego trener przyznał, że była to świadoma decyzja klubu. Aczkolwiek, należy zaznaczyć, że w dwóch ostatnich meczach pierwszoligowych rozgrywek zawodnik Smoleń już się na boisku nie pojawił.

 

Casus Polonii Środa Wielkopolska

Polonia Środa Wlkp. nadal walczy w rozgrywkach III ligi grupy 2. Do rozegrania pozostały jej jeszcze dwie kolejki. Klubowi nie grozi relegacja, a zarazem nie ma już szans na awans do II ligi. W kilku ostatnich kolejkach w średzkim zespole bardzo chętnie korzystano z zawodników młodzieżowych. Trener Polonii przyznał, że celem klubu było jak najszybsze zapewnienie sobie utrzymania, również po to by następnie móc desygnować do gry młodszych zawodników i zdobywać punkty w klasyfikacji Pro Junior System (źródło: https://wlkp24.info/burza-po-meczu-jarota-polonia-sroda-powinien-stracic-ten-mandat/). Rzeczywiście takie działanie przynosi efekty, gdyż po 32 ligowych kolejkach Polonia Środa Wlkp. zajmuje w klasyfikacji w swojej grupie pierwsze miejsce (https://www.laczynaspilka.pl/pro-junior-system?league=5aeaceaa-680d-4164-b0b6-f5f2be4add94&tableType=1&season=2021%2F2022&group=d2f7ba55-a10e-44bd-8c58-d4b0698a03cb). Należy zauważyć, że średzianie zaliczyli w tym czasie dwie bardzo wysokie ligowe porażki, aczkolwiek ich rywalami byli lider oraz wicelider grupy 2.

Jak ocenić postępowanie obu zespołów i jakich użyć do tego kryteriów? Przede wszystkim należy odwołać się do postanowień uchwały Zarządu PZPN nr  V/95, w której zostały określone cele programu. W przepisach uchwały wyraźnie wskazano, że celem PJS jest „promowanie i wspieranie jakości szkolenia w klubach Ekstraklasy, I ligi, II ligi i III ligi poprzez premiowanie występów młodzieżowców, a w szczególności wychowanków, w rozgrywkach seniorów”. Należy tutaj zwrócić uwagę na narzędzie, które zostało określone w uchwale, jako stosowane do promocji szkolenia w klubach, czyli premiowanie występów młodzieżowców w rozgrywkach seniorów. Pro Junior System stawia zatem przed klubami oczekiwanie, że będą one częściej wystawiać do gry zawodników młodzieżowych. Jeżeli pomiędzy przydatnością do gry zawodników młodzieżowych i zawodników starszych nie byłoby żadnej różnicy, wówczas stosowanie tego programu nie byłoby potrzebne. U jego źródeł tkwi założenie, że potrzebna jest zachęta finansowa do tego, by kluby chętniej stawiały na młodzieżowców. Polonia Środa Wlkp. również w trzech poprzednich sezonach dwukrotnie zajmowała w klasyfikacji PJS miejsca premiowane nagrodą finansową. W tym sezonie aż dziewięciu jej zawodników ma więcej rozegranych meczów niż wymaga tego limit (tj. więcej niż 5), a w czterech przypadkach zawodnicy ci rozegrali 10 meczów lub więcej (w tym 20, 21 i 30 meczów). Trudno zatem mówić, że możemy tutaj mieć do czynienia z próbą „wyłudzenia” środków z programu PJS lub jego nadużywaniem, a nie z promocją młodzieżowców.

Diametralnie inna jest sytuacja związana z wystawieniem do gry zawodnika mającego kontuzję. Pomijając aspekt narażenia gracza na poważniejszy uraz, działanie takie w żaden sposób nie przyczynia się do „promowania i wspierania jakości szkolenia”. Przede wszystkim jest oczywistym, że żadnych korzyści szkoleniowych nie odniesie sam zawodnik, który z poważną kontuzją wejdzie na boisko na kilkanaście sekund.

 

Czy w odniesieniu do PJS można mówić o nadużywaniu prawa?

Pojawia się pytanie o to jak podchodzić do sytuacji, w których kluby próbują uzyskać jak najwyższe miejsce w klasyfikacji Pro Junior System podejmując działania, które nie tylko nie realizują celów uchwały Zarządu PZPN nr V/95, ale w ogóle nie są podejmowane po to, by cele te były realizowane. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że należy bardzo ostrożnie podchodzić do oceny tego, czy dany klub wystawia do gry młodzieżowców wyłącznie po to by uzyskać od PZPN nagrodę pieniężną i jednocześnie, że takie działanie nie realizuje celów programu PJS. Ocena taka bardzo często będzie miała arbitralny charakter. Nie można mieć przy tym wątpliwości, że nadużyciem programu będzie wystawianie do gry zawodników kontuzjowanych. Jak zostało już wcześniej wspomniane, przede wszystkim sam kontuzjowany zawodnik nie odniesie jakiejkolwiek korzyści szkoleniowej ze swojego „występu”.

Co można zrobić w sytuacji, gdy jakiś klub nadużywa systemu premiowego ustanowionego w uchwale nr V/95? Prawo cywilne operuje pojęciem nadużycia prawa. Zgodnie z art. 5 kodeksu cywilnego, nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Dalej kodeks stanowi, że takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Uczestnictwo w programie Pro Junior System, a następnie uzyskanie prawa do otrzymania nagrody można traktować w kategorii uprawnień. Zarazem, czynienie z prawa do otrzymania nagrody pieniężnej z programu PJS w określonych sytuacjach, np. uzyskania punktów poprzez desygnowanie do gry zawodników kontuzjowanych, należałoby uznać zarówno za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (byłoby to sprzeczne z duchem sportowej rywalizacji), jak i z przeznaczeniem – celem programu. Wydaje się, że w takiej sytuacji Zarząd PZPN mógłby skorzystać ze swoich kompetencji interpretacyjnych oraz wykonawczych i podjąć uchwałę o odjęciu klubowi tych punktów uzyskanych przez młodzieżowca, które zostały zdobyte w sposób jawnie sprzeczny z celami programu oraz zasadami etycznymi.

 

Fotografia w nagłówku: https://www.laczynaspilka.pl/

KONSEKWENCJE UCZESTNICTWA W MECZACH LUB TRENINGACH DRUŻYNY SPORTOWEJ ZAWODNIKA ZARAŻONEGO KORONAWIRUSEM

ULGA PODATKOWA DLA SPONSORÓW SPORTU

ULGA PODATKOWA DLA SPONSORÓW SPORTU

Z początkiem roku 2022 rozszerzeniu uległ zakres ulg podatkowych przewidzianych dla podatników PIT i CIT. Zgodnie z nowym przepisami, tj. art. 26ha ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PDOF) podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą może odliczyć od podstawy obliczania podatku kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

 

  1. sportową,
  2. wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę,
  3. kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

 

Analogicznie, uprawnienia przysługujące w ramach tzw. ulgi sponsoringowej przysługują również podatnikowi CIT, który zgodnie z art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa o CIT) może z niej skorzystać przy uzyskaniu przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Ważne jednak, aby kwota odliczenia nie przekroczyła kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT) lub kwoty dochodu z przychodów innych niż te z zysków kapitałowych (CIT).

 

Oznacza to, że oprócz zaliczenia poniesionych kosztów w 100% do kosztów uzyskania przychodu, przedsiębiorcy uzyskali możliwość dodatkowego odliczenia od podstawy opodatkowania 50% poniesionych kosztów, więc łącznie w podatku dochodowym przedsiębiorca rozliczy 150% poniesionych kosztów. Przykładowo, przedsiębiorca, który współpracuje z klubem sportowym niedziałającym dla osiągnięcia zysku w zamian za reklamę i przeznacza na jego działalność 20 tys. zł, opłacając liniowy podatek dochodowy od osób fizycznych według 19% stawki w podatku dochodowym zyskuje 3.800 zł z uwagi na zaliczenie tego wydatku do kosztów uzyskania przychodów oraz dodatkowo 1.900 zł, z tytułu odliczenia od podstawy opodatkowania 50% poniesionego kosztu, tj. 10 tys. zł Łącznie przedsiębiorca obniża swój podatek o 5.700 zł.

W zakresie kosztów poniesionych na działalność sportową, ustawodawca ogranicza się do wskazania, że chodzi o koszty poniesione na finansowanie klubów sportowych niedziałających dla osiągnięcia zysku (poprzez odwołanie do art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie), stypendiów sportowych oraz imprez sportowych, niebędących jednocześnie imprezami masowymi. Co istotne, kluby niedziałające w celu osiągnięcia zysku mogą jednocześnie być klubami prowadzącymi działalność gospodarczą. W zakresie finansowania klubów sportowych (poprzez odwołanie do art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie) za koszty będą uznawane wyłącznie wydatki ponoszone na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

– jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Należy mieć jednak na uwadze, że wskazane powyżej koszty podlegają odliczeniu, tylko jeżeli nie zostały podatnikowi wcześniej zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały wcześniej odliczone od dochodu. Jeżeli spełniono te warunki, wówczas podatnik może dokonać stosownego odliczenia w zeznaniu rocznym za rok podatkowy w którym poniesiono koszty.

 

O ile w teorii, w zakresie finansowania działalności sportowej, nowe przepisy nie wydają się nader skomplikowane, o tyle w praktyce pojawia się pytanie, czy aby na pewno wszystkie wydatki poniesione na sponsorowanie klubów sportowych podlegają odliczeniu w myśl nowowprowadzonych regulacji? Zarówno art. 26ha ustawy o PDOF, jak i art. 18 ustawy o CIT wskazują, że odliczeniu podlega kwota stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów. Natomiast zgodnie z zarówno art. 23 ust. 1 pkt. 11) ustawy o PDOF, jak i art. 16 ust. 1 pkt. 14) ustawy o CIT, co do zasady nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn. Tym samym, wydaje się, że finansowanie sportu, które objęte jest dodatkową pięćdziesięcioprocentową ulgą podatkową powinno odbywać się w ramach świadczenia wzajemnego, a więc takiego, w którym każda ze stron wykonuje świadczenie na rzecz drugiej strony.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2004 r., sygn. akt.: VI ACa 709/03 „umowa sponsoringu jako umowa nienazwana przewiduje m.in. zobowiązanie się sponsora do finansowania lub współfinansowania działalności zamierzonej lub realizowanej już przez sponsorowanego, natomiast sponsorowany zobowiązuje się do poinformowania opinii publicznej o finansowaniu lub współfinansowaniu wyżej wymienionej działalności przez sponsora poprzez popularyzowanie oznaczenia indywidualizującego sponsora w obrocie w trakcie tego przedsięwzięcia.”.

Przykładem świadczeń z takiej umowy będzie np. sytuacja, gdy przedsiębiorca sponsoruje klub piłkarski w zamian za umieszczenie jego logo na koszulkach zawodników lub na bandach reklamowych. O wzajemności świadczenia nie będzie zatem mowy w sytuacji, gdy relacja pomiędzy przedsiębiorcą a klubem ograniczy się tylko do darowania pieniędzy przez tego pierwszego, na rzecz drugiego.

 

Przyjmując zatem powyższe ustalenia, należy stwierdzić, że ulga sponsoringowa nie znajdzie zastosowania w przypadku sponsoringu polegającego na wykonaniu przez przedsiębiorcę jednostronnego świadczenia (darowizny) na rzecz klubu sportowego, albowiem brak w takim przypadku stosunku wzajemności. Co innego, gdy w zamian za sponsoring klub świadczy określone usługi na rzecz przedsiębiorcy. Wówczas możliwe będzie skorzystanie z ulgi sponsoringowej, oczywiście pod warunkiem, że świadczenie wykonano na podstawie umowy zawartej z klubem sportowym niedziałającym dla osiągniecia zysku, a także, że środki finansowe zostają przekazane na ściśle określone cele.

Bardzo ważne jest zatem, żeby sporządzić umowę sponsorską precyzyjnie określającą cel wydatków, które mogą być finansowane ze środków przekazanych przez sponsora, a także – w interesie sponsora – aby określić mechanizm kontrolowania przez sponsora wydatkowania przekazanych przez niego środków (ich transparentności). W innym wypadku możliwość skorzystania z ulgi może być przez urząd skarbowy kwestionowana.

 

Autor: adw. Jan Łukomski, apl. adw. Konrad Stężycki

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ II

Koń jaki jest, każdy widzi – o umowie sprzedaży konia

Koń jaki jest, każdy widzi – o umowie sprzedaży konia

Sporty jeździeckie z każdym rokiem zyskują na popularności. Dyscyplina, która jeszcze nie tak dawno zarezerwowana była wyłącznie dla elit, dziś otwiera swoje podwoje przed osobami pragnącymi podziwiać świat z końskiego grzbietu. Oznacza to m.in., że z każdym kolejnym rokiem stopniowemu upowszechnieniu ulegają czynności związane z obrotem końmi. To z kolei powoduje, że coraz częściej na sądowych salach rozpatrywane są sprawy z zakresu sporów wynikłych pomiędzy stronami umowy, której istotą jest sprzedaż konia. Dzieje się tak ze względu na wciąż obowiązującą niszowość tzw. prawa jeździeckiego i wynikającą z tego niewielką świadomość prawną jeźdźców, trenerów i właścicieli koni w kwestii prawidłowego konstruowania umowy sprzedaży konia, tak aby w pełni zabezpieczyć swoje interesy. […]

Kiedy piłkarz może jednostronnie rozwiązać kontrakt z winy klubu z powodu zaległości w zapłacie wynagrodzenia? Aktualne przepisy PZPN

Kiedy piłkarz może jednostronnie rozwiązać kontrakt z winy klubu z powodu zaległości w zapłacie wynagrodzenia? Aktualne przepisy PZPN

Kiedy piłkarz może jednostronnie rozwiązać kontrakt z winy klubu z powodu zaległości w zapłacie wynagrodzenia? Aktualne przepisy PZPN

Do dnia 29 czerwca 2021 r. zawodnicy byli uprawnieni do złożenia klubowi jednostronnego oświadczenia o rozwiązaniu kontraktu z winy klubu w przypadku zalegania z wypłatą wynagrodzenia przez klub za łączny okres czterech miesięcy. Takie rozwiązanie zostało wprowadzone uchwałą Komisji ds. Nagłych PZPN z dnia 8 kwietnia 2020 r. w związku z trwającą pandemią COVID-19 i miało na celu zapewnienie stabilności kontraktowej przy jednoczesnym uwzględnieniu potencjalnie trudniejszej sytuacji ekonomicznej klubu. Oznaczało to, że kluby mogły nie płacić zawodnikom wynagrodzeń przez okres dwukrotnie dłuższy niż poprzednio, bez ryzyka konsekwencji w postaci rozwiązania kontraktu z ich winy.

Zmiana przepisów

Jednakże, w związku z faktem, że wznowiono rozgrywki piłkarskie, a kibice powrócili na trybuny, zdecydowano się przywrócić wcześniej obowiązujące przepisy, czyli prawo do rozwiązania kontraktu  w przypadku dwumiesięcznej zaległości.

Dlatego w dniu 29 czerwca 2021 r. Komisja ds. Nagłych PZPN podjęła uchwałę nr 19/2021 zmieniającą treść uchwały nr III/54 z dnia 27 marca 2015 roku Zarządu PZPN („Minimalne Wymagania dla standardowych kontraktów zawodników w sektorze zawodowej piłki nożnej”), przywracając zawodnikom możliwość jednostronnego rozwiązania kontraktu z winy klubu w przypadku zalegania przez klub z zapłatą wynagrodzenia za łączny okres dwóch miesięcy. Dodatkowo należy oczywiście spełnić również inne warunki formalne – wyznaczyć klubowi dodatkowy czternastodniowy termin do zapłaty oraz poinformować w odpowiedniej formie klub oraz organ prowadzący rozgrywki o skorzystaniu z prawa do rozwiązania kontraktu (bez spełnienia wymienionych warunków rozwiązanie kontraktu byłoby bezskuteczne). Powyższa uchwała weszła w życie i zaczęła obowiązywać wraz z dniem jej podjęcia, a zatem zawodnicy mogą skorzystać z prawa do jednostronnego rozwiązania kontraktu w przypadku dwumiesięcznej zaległości w zapłacie, poczynając od sezonu 2021/2022.

Obowiązek zapłaty

Realizacja obowiązku zapłaty zawodnikom wynagrodzenia jest obecnie gwarantowana na kilka sposobów. Po pierwsze, w przypadku zaistnienia zaległości zawodnik jest uprawniony do rozwiązania kontraktu z winy klubu. Po drugie, jeżeli dojdzie do rozwiązania kontraktu to zawodnik będzie uprawniony do żądania od klubu zapłaty odszkodowania za przedterminowe rozwiązanie kontraktu (i oczywiście zapłaty zaległego wynagrodzenia), którego może dochodzić przed Piłkarskim Sądem Polubownym przy PZPN. Po trzecie, jeżeli klub bezpodstawnie nie realizuje wobec zawodnika swoich zobowiązań finansowych, wówczas na klub mogą zostać nałożone sankcje dyscyplinarne.

Uchwałę  nr III/54 z dnia 27 marca 2015 roku Zarządu PZPN („Minimalne Wymagania dla standardowych kontraktów zawodników w sektorze zawodowej piłki nożnej”) w jej aktualnym brzmieniu – uchwalonym w dniu 29 czerwca 2021 roku – mogą Państwo znaleźć pod poniższym linkiem: Uchwała_III.54_z_27.03.2015_-_Minimalne_wymagania_kontraktowe

Autor: Jan Łukomski

Fotografia w nagłówku oraz uchwała: Polski Związek Piłki Nożnej

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ I

Ciąża sportsmenki a obowiązki kontraktowe w klubie sportowym.

Ciąża sportsmenki a obowiązki kontraktowe w klubie sportowym.

Polski Związek Piłki Nożnej wprowadził progresywne przepisy chroniąc zawodniczki w okresie ciąży oraz macierzyństwa.

Przepisy rozmaitych związków sportowych lub lig zawodowych w sportach zespołowych często regulują sytuacje, w których zawodnicy nie są w stanie – czasowo lub permanentnie – realizować swoich obowiązków kontraktowych z powodu kontuzji lub choroby. Nie jest to (niestety) absolutna norma, lecz w wielu sportach przepisy chronią zawodników przed nieuzasadnionym obniżeniem ich wynagrodzeń lub wypowiedzeniem przez kluby kontraktów. Materią, której dotychczas nie regulowano w przepisach sportowych był temat ciąż i macierzyństwa sportsmenek. Pomimo tego, że najpopularniejsze sporty zespołowe, w których uczestniczą drużyny kobiece to koszykówka oraz – przede wszystkim – piłka siatkowa, to pierwszym związkiem, który zdecydował się stworzyć przepisy chroniące kobiety – zawodniczki w okresie ciąży oraz macierzyństwa jest Polski Związek Piłki Nożnej. Jest to z jednej strony spowodowane faktem, że kobieca piłka nożna szybko zyskuje popularność, a także znaczną uwagę mediów, sponsorów oraz związków piłki nożnej. Po drugie, w piłce nożnej silną pozycję mają związki zawodowe piłkarzy i piłkarek), które na szczeblu międzynarodowym (FIFPro) są w stanie przekonać piłkarskich prawodawców (FIFA) do wprowadzania regulacji chroniącej prawa zawodników. Przepisy PZPN stanowią zatem implementację przepisów międzynarodowej federacji piłki nożnej w tym zakresie, podlinkowanych poniżej. […]

O JEDEN MOST ZA DALEKO?

O JEDEN MOST ZA DALEKO?

Całkiem niedawno pisaliśmy na naszym blogu o tym jak polskie mosty wzbudzają zainteresowanie hollywoodzkich producentów („Prawna ochrona zabytków techniki cz. 1” oraz „Prawna ochrona zabytków techniki cz. 2″ ) Najpierw most nad zalewem Pilchowickim, a następnie most w Stobnicy, były brane pod uwagę, jako sceneria do nowego filmu z serii Mission Impossible, z Tomem Cruise’m w roli głównej. […]

Prawo własności zabytku a uprawnienia konserwatora

Prawo własności zabytku a uprawnienia konserwatora

Temat konserwacji zabytków najczęściej pojawia się przy okazji nieudolnych lub nieudanych procesów konserwatorskich, ewentualnie prób ich widowiskowego wysadzenia na potrzeby filmu. Tym większe było zdziwienie wszystkich, gdy tym razem sytuacja okazała się całkowicie odwrotna – właściciel zabytku nie zaakceptował efektów konserwacji przeprowadzonych zgodnie ze sztuką  i  zażądał przywrócenia zabytku (neogotyckiej figury przedstawiającej Matkę Bożą) do stanu poprzedniego. Zgodnie z oświadczeniem Małopolskiego Konserwatora Zabytków, aktualnie trwa proces wpisu omawianej figury do rejestru zabytków.

Wobec braku wiedzy na temat faktycznego pochodzenia figury, jej pierwotnego wyglądu i zasadności podjętych prac konserwatorskich nie będziemy wypowiadać się w tym zakresie, opierając się na informacjach przekazywanych przez władze konserwatorskie.

[…]

Street art – sytuacja prawna właściciela budynku

Street art – sytuacja prawna właściciela budynku

Graffiti i murale – te nazwy często kojarzą się już ze street artem. Początkowo jednak wszystkie dzieła nanoszone na płaskie powierzchnie, zwłaszcza ściany budynków, określane były terminem graffiti, a wykonawcy tych obrazów nie byli uznawani za artystów. Wzrost popularności street artu widoczny jest nie tylko na ulicach, ale też na rynku dzieł sztuki. Pomimo rosnącej rzeszy fanów tego nietypowego kierunku artystycznej ekspresji, street art nadal stanowi istotny problem dla właścicieli nieruchomości i przez wielu postrzegany jest jako akt wandalizmu. […]

WYKORZYSTANIE WIZERUNKU ZAWODNIKA W GRZE KOMPUTEROWEJ

WYKORZYSTANIE WIZERUNKU ZAWODNIKA W GRZE KOMPUTEROWEJ

KTO MA PRAWO DO UDZIELENIA LICENCJI DEWELOPEROWI GRY? CASUS SPORU ZLATANA IBRAHIMOVIĆIA, EA SPORTS I FIFPRO

Dyskusja nad prawami do wizerunku sportowców rozgorzała, gdy światowa gwiazda piłki nożnej Zlatan Ibrahimović, opublikował na swoim Twitterze wpis zarzucający Electronic Arts (EA) wykorzystanie w grze FIFA 21 wizerunku piłkarza bez jego zgody. Ibrahimović podniósł, iż nie wie na jakiej podstawie EA rozporządza jego wizerunkiem, i że z pewnością nie przekazał żadnych takich praw Międzynarodowej Federacji Piłkarzy Zawodowych (FIFPro). […]

Rola agentów esportowych w walce o prawa zawodnika

Rola agentów esportowych w walce o prawa zawodnika

Tegoroczne, wciąż zresztą trwające, zimowe okno transferowe w League of Legends po raz kolejny pobiło wszelkie rekordy. Zgodnie z doniesieniami medialnymi, transfer chorwackiego zawodnika, Luka „Perkza” Perkovićia, kosztował amerykańską organizację Cloud9 prawie 5 milionów dolarów. Jest to kolejny sygnał, że kontrakty profesjonalnych esportowców zaczynają dorównywać liczbowo kontraktom ze sportów tradycyjnych. […]

Zmiany zasad transferów zawodników z krajów Unii Europejskiej do Anglii po 1 stycznia 2021 r.

Zmiany zasad transferów zawodników z krajów Unii Europejskiej do Anglii po 1 stycznia 2021 r.

Od 1 stycznia 2021 roku zaczną obowiązywać nowe zasady dotyczące transferów do Anglii piłkarzy z krajów Unii Europejskiej. Zmiany te są oczywiście konsekwencją nadchodzącego Brexitu. Część z nich dotyczy wszystkich angielskich klubów, a niektóre wyłącznie klubów Premier League. Należy wskazać, że Football Association (FA) w nowych regulacjach w wyraźny sposób wyróżnia dwie kategorie zawodników. W rozumieniu nowych przepisów przez „Zawodnika” rozumie się jakiegokolwiek  gracza, który nie jest obywatelem Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii i nie nabył prawa stałego pobytu w Zjednoczonym Królestwie. Natomiast druga kategoria to „Zawodnik Młodzieżowy” (Youth Player), którym jest każdy zawodnik, który w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na grę w Anglii nie ukończył 21. roku życia. […]

„Ruchomości dziedziczą obecni przy śmierci”, czyli o dziedziczeniu kolekcji artystycznych

„Ruchomości dziedziczą obecni przy śmierci”, czyli o dziedziczeniu kolekcji artystycznych

Zgodnie ze starym, przywołanym w tytule powiedzeniem „ruchomości dziedziczą obecni przy śmierci”. Zasada ta mówi o tym, o czym przekonało się wielu spadkobierców dziedziczących po kolekcjonerach. W sytuacji bowiem, gdy kolekcja nie została nigdy skatalogowana i nie sporządzono również dokładnego testamentu rozporządzającego konkretnymi elementami kolekcji, może okazać się, iż jej elementy nigdy formalnie nie wejdą w skład dzielonej masy spadkowej. Szczególnie, gdy spadkobiercy są skonfliktowani i utrudniają sobie dostęp do kolekcji. […]

Związki profesjonalnych zawodników esportowych

Związki profesjonalnych zawodników esportowych

Zawodnicze związki zawodowe funkcjonują we wszystkich największych sportach tradycyjnych. Ich rolą jest reprezentacja interesów zawodników, negocjacje ze związkami drużyn i organizatorami rozgrywek. […]

Kontrakt esportowy w świetle standardów z profesjonalnej piłki nożnej

Kontrakt esportowy w świetle standardów z profesjonalnej piłki nożnej

Gdy w ubiegłym roku pisaliśmy artykuł poświęcony kontraktom esportowym – o „ucieczce z więzienia kontraktowego” – przyjęliśmy (jak nam się wydawało) wyolbrzymiony przykład rażąco niekorzystnej umowy. Na jego podstawie wskazywaliśmy jakie możliwości przysługują zawodnikowi, który taki kontrakt podpisał. […]

Tożsamość artysty, jakie ma znaczenie w zakresie ochrony praw autorskich

Tożsamość artysty, jakie ma znaczenie w zakresie ochrony praw autorskich

Sprawa Banksy ’ego

 

Kilka dni temu Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wydał orzeczenie niekorzystne dla znanego street-artowego artysty „Banksy ’ego”, wskazując, iż ze względu na ukrywanie swojej tożsamości twórca musi liczyć się z faktem, iż ochrona jego prac może nie być zupełna.

[…]

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ II

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ II

FORMA I TREŚĆ UMÓW SPONSORSKICH

 

W poprzednim artykule poświęconym umowie sponsorskiej, opisaliśmy typy umów sponsorskich oraz podatkowe aspekty ich obowiązywania. W tej części naszego cyklu, skupimy się na formie i treści umów łączących klub i sponsora.

[…]

Esports is in a dire need of arbitration court – here’s why

Esports is in a dire need of arbitration court – here’s why

Investigation carried out by Michał Słowiński, a longtime ESL admin, revealed numerous instances of in game bug being abused by coaches of professional Counter Strike teams. The bug resulted in coaches being able to inform their team about opponent’s movements, due to locking coach camera angle in set position. […]

Negatywny wpływ braku sądu polubownego na rozstrzyganie sporów w świecie esportu.

Negatywny wpływ braku sądu polubownego na rozstrzyganie sporów w świecie esportu.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Michała Słowińskiego, wieloletniego administratora rozgrywek ESL, zostały ujawnione liczne przypadki nadużywania błędu gry Counter Strike przez trenerów profesjonalnych drużyn. Błąd ten polegał na możliwości zablokowania kamery trenera w konkretnym miejscu na mapie, co umożliwiało mu przekazywanie ważnych informacji dla pozostałych zawodników. […]

ODPOWIEDZIALNOŚĆ PRAWNA ORGANIZATORÓW WYPRAW I SZKOLEŃ KAJAKARSKICH

ODPOWIEDZIALNOŚĆ PRAWNA ORGANIZATORÓW WYPRAW I SZKOLEŃ KAJAKARSKICH

W powszechnej świadomości kajakarstwo funkcjonuje w dwóch odsłonach. Pierwszą jest klasyczny sport olimpijski, trenowany w klubach i uprawiany przez profesjonalistów. Druga to aktywność rekreacyjna, uprawiana w ramach zorganizowanych spływów na rzekach nizinnych. Rzadziej natomiast zauważane są inne formy uprawiania tego sportu, tj. kajakarstwo górskie oraz morskie. W przeciwieństwie do kajakarstwa rekreacyjnego, obie te formy wymagają od osoby ich uprawiającej, pewnego wachlarza umiejętności i doświadczeń. Obu tych elementów nabyć natomiast można na coraz powszechniejszych kursach, szkoleniach i zorganizowanych wyprawach kajakowych. Co więcej, obie formy aktywności związane są z pewnymi niebezpieczeństwami, które w ekstremalnych przypadkach mogą doprowadzić nawet do utraty zdrowia lub życia. […]

KONSEKWENCJE UCZESTNICTWA W MECZACH LUB TRENINGACH DRUŻYNY SPORTOWEJ ZAWODNIKA ZARAŻONEGO KORONAWIRUSEM

KONSEKWENCJE UCZESTNICTWA W MECZACH LUB TRENINGACH DRUŻYNY SPORTOWEJ ZAWODNIKA ZARAŻONEGO KORONAWIRUSEM

Kilka dni temu, 28-letni piłkarz klubu Kmita Zabierzów został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji. Zawodnik, otrzymawszy pozytywny wynik testu na obecność wirusa COVID-19, miał przebywać w izolacji domowej, ale – jak ustalono – zataił tę informację i pojechał ze swoim zespołem na mecz sparingowy z klubem Świt Krzeszowice. Ze względu na jego zachowanie, drużyny obydwu klubów zostały poddane kwarantannie. Mowa więc o przynajmniej kilkudziesięciu osobach. Mężczyźnie postawiono zarzuty sprowadzenia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób albo dla mienia w wielkich rozmiarach powodując zagrożenie epidemiologiczne lub szerzenie się choroby zakaźnej albo zarazy zwierzęcej lub roślinnej. […]

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ I

PRAWNE ASPEKTY OCHRONY INTERESÓW KLUBU SPORTOWEGO W UMOWIE SPONSORSKIEJ, CZĘŚĆ I

TYPY UMÓW SPONSORSKICH I ICH OPODATKOWANIE

W ostatnich miesiącach wiele klubów sportowych musiało się zmagać z rezygnacjami sponsorów z dalszej współpracy. Epidemia wirusa COVD-19 i związany z nią kryzys gospodarczy sprawiły, że sponsorzy zaczęli szukać oszczędności, m.in. poprzez wycofywanie się ze swoich zobowiązań finansowych, próby rozwiązania zawartych umów lub odmowę prowadzenia negocjacji nad kontynuowaniem współpracy. […]

„Most na rzece Warta” – prawna ochrona zabytków techniki cz. 2

„Most na rzece Warta” – prawna ochrona zabytków techniki cz. 2

Całkiem niedawno opisywaliśmy głośne plany wysadzenia mostu kolejowego w Pilchowicach. Wydaje się, że zainteresowanie tematem ze strony mediów oraz negatywny odzew ze strony opinii publicznej przekreśliły te plany. Niestety, informacja ta nie jest wyłącznie pozytywna. Jak bowiem donosi „Gazeta Wyborcza”, na celowniku filmowców pojawił się kolejny zabytek techniki – nieczynny most kolejowy w wielkopolskiej Stobnicy. […]

Transfer Tony’ego Petitti z MLB do OWL, czyli ciąg dalszy fuzji esportu ze sportem

Transfer Tony’ego Petitti z MLB do OWL, czyli ciąg dalszy fuzji esportu ze sportem

Pisaliśmy już wcześniej o powolnym łączeniu się światów sportu tradycyjnego i e-sportu, zarówno poprzez dołączanie dyscyplin esportowych do istniejących związków sportowych, jak i w drodze próby utworzenia Polskiego Związku Sportowego dla esportu.  Kolejny krok w tym kierunku wykonał amerykański potentat w branży gier elektronicznych, Activision Blizzard, właściciel gry Overwatch i organizator rozgrywek w ramach Overwatch League (OWL), zatrudniając Tony’ego Pettiti – byłego komisarza amerykańskiej ligi baseballa – Major League Baseball. […]

Aspekty prawnoautorskie internetowej transmisji (streamingu) z gry komputerowej,

Aspekty prawnoautorskie internetowej transmisji (streamingu) z gry komputerowej,

Czyli jak odnaleźć się w gąszczu przyjętych praktyk i sprzecznych interesów.

 

Jedną z branż, która najbardziej zyskała na epidemii koronawirusa jest bez wątpienia branża transmisji treści online („streaming”). Nic zatem dziwnego, że każdego miesiąca nowe osoby próbują swoich sił w tym zawodzie przyszłości.

Wiodąca platforma do streamingu treści gamingowych, czyli Twitch.tv, zanotowała w lipcu 2020 prawie 7,5 miliona aktywnych streamerów, co stanowi ponad dwukrotność zeszłorocznej miesięcznej średniej (3,64 mln). Znaczna ich część działa bez jakiegokolwiek rozeznania w aspektach prawnych takiej działalności i bez świadomości potencjalnych ryzyk. […]

Status zabytku na przykładzie mostu w Pilchowicach.

Status zabytku na przykładzie mostu w Pilchowicach.

Głośno zrobiło się ostatnio o stuletnim moście nad zalewem Pilchowickim. Niestety informacje prasowe nie dotyczą ewentualnego remontu mostu i przywrócenia na nim ruchu kolejowego, ale wykorzystania mostu w celach filmowych.

Z przekazów prasowych wynika, iż na moście może być w przyszłości kręcona hollywoodzka superprodukcja z udziałem znanego aktora Toma Cruise’a. W ramach tych planów most miałby zostać wysadzony w powietrze, czy jak twierdzą inni, jedynie częściowo uszkodzony.

Plany te, z przyczyn zrozumiałych, wywołały powszechne oburzenie wśród miłośników dawnej kolei, zabytków techniki i architektury oraz lokalnych społeczników. W kwestii tej wypowiedział się nawet Paweł Lewandowski – wiceminister w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wskazując, iż most nie jest zabytkiem wpisanym do rejestru zabytków. Zgodnie z powszechnie cytowanym fragmentem jego wypowiedzi „nie każda stara rzecz jest zabytkiem. Wyraźnie jest napisane w ustawie, że zabytkiem jest tylko to, co ma wartość społeczną, artystyczną bądź naukową”.

Z jednej strony można wskazać, iż minister jedynie cytuje treść przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, z drugiej można jednak zarzucić, iż swoją wypowiedzią wchodzi w kompetencje innych organów państwowych, odpowiedzialnych za faktyczne ocenianie tego, co jest, a co nie jest zabytkiem. […]

Plagiat czy inspiracja , czyli jakie są granice praw autorskich?

Plagiat czy inspiracja , czyli jakie są granice praw autorskich?

Jeden z bogatszych współcześnie żyjących amerykańskich artystów, trzy lata temu został zmuszony do zapłaty kwoty 168 tysięcy dolarów za plagiat fotografii Francka Davidoviciego – „Fait d’Hiver”. Okazuje się, że Jeff Koons był wielokrotnie oskarżany o plagiat, a sama praktyka kopiowania twórczości jest nader często stosowana w środowisku artystycznym. W czasach, w których niemal wszystko zostało już stworzone, problem plagiatu poruszany jest coraz częściej.  Powszechnie rozumienie pojęcia okazuje się często być niewystarczające, a w ustawach próżno szukać legalnej definicji plagiatu. Jaka jest zatem różnica między dozwolonym użytkiem, inspiracją a plagiatem? […]

Czy esportowiec może być przedsiębiorcą? Case study sprawy europejskiego LCS.

Czy esportowiec może być przedsiębiorcą? Case study sprawy europejskiego LCS.

Na łamach naszego bloga pisaliśmy już wielokrotnie o tym jak ważne jest ostrożne konstruowanie kontraktów zawodniczych. Pokazywaliśmy potencjalne zagrożenia zaniedbań w tym obszarze, zarówno w relacjach cywilnoprawnych (na linii zawodnik – organizacja ) jak i publicznoprawnych (przede wszystkim w relacjach z urzędem skarbowym). […]

Legalizacja działalności gospodarczej prowadzonej w Internecie. Sugestie dla młodych influencerów, bloggerów, streamerów oraz ich rodziców.

Legalizacja działalności gospodarczej prowadzonej w Internecie. Sugestie dla młodych influencerów, bloggerów, streamerów oraz ich rodziców.

Wielu rodziców, widząc swoje dziecko spędzające znaczne ilości czasu przy komputerze bądź na platformach społecznościowych, reaguje strachem, niezrozumieniem, czy nawet poirytowaniem. Na utartej ścieżce edukacji i kariery, zaczynającej się już przy przemyślanym wyborze profilu w liceum, nie ma bowiem miejsca na granie, streamowanie czy nagrywanie filmów na Youtube. Tym większe jest ich zdziwienie, gdy dziecko oznajmia im, iż zarobiło w Internecie trzy-, pięcio- lub nawet dziesięciokrotność miesięcznych zarobków rodzica. […]

Niespodzianki archeologiczne, czyli co może nas spotkać na placu budowy

Niespodzianki archeologiczne, czyli co może nas spotkać na placu budowy

W ostatnich dniach, na terenie poznańskiego Ostrowa Tumskiego dokonano niezwykłego odkrycia. Podczas prowadzonej przez dewelopera budowy kompleksu mieszkań „Tumsky Residence”, archeolodzy odsłonili fragment wału obronnego pochodzący z końca X wieku. Te zabytkowe fortyfikacje z czasów Mieszka I mogłyby zostać zdewastowane, gdyby nie współpraca dewelopera z wojewódzkim konserwatorem zabytków. […]

CENTRALNY REJESTR BENEFICJENTÓW RZECZYWISTYCH  – TERMIN ZGŁOSZEŃ PRZEZ PRZEDSIĘBIORCÓW UPŁYWA JUŻ 13 LIPCA

CENTRALNY REJESTR BENEFICJENTÓW RZECZYWISTYCH – TERMIN ZGŁOSZEŃ PRZEZ PRZEDSIĘBIORCÓW UPŁYWA JUŻ 13 LIPCA

Z dniem 13 lipca 2020 upływa mija termin na zgłoszenie danych o beneficjentach rzeczywistych do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych (dalej: „Rejestr”). Dochowanie tego terminu jest szczególnie ważne, gdyż przewidziane kary za niedopełnienie obowiązku sięgają nawet kwoty 1.000.000 zł. […]

Zacierające się granice świata sportu i esportu, czyli jak kolarze i rajdowcy radzą sobie w czasach epidemii

Zacierające się granice świata sportu i esportu, czyli jak kolarze i rajdowcy radzą sobie w czasach epidemii

Temat utworzenia Polskiego Związku Sportowego dla esportu był niejednokrotnie poruszany na łamach naszego kancelaryjnego bloga. Wskazywaliśmy na potencjalne konsekwencje stworzenia takiego podmiotu, pisaliśmy także o esportowej ekspansji PZPN i międzynarodowych pomysłach na organizację takich związków.

Tymczasem, środowiskiem esportu zaczynają interesować się kolejne podmioty kojarzone dotychczas ze światem sportów tradycyjnych – wraz z wprowadzeniem w Polsce stanu epidemii kolejni przedstawiciele sportów tradycyjnych zaczynają bowiem interesować się możliwością przeniesienia rywalizacji do rzeczywistości wirtualnej. […]

Droit de suite, czyli dodatkowy zarobek dla artysty

Droit de suite, czyli dodatkowy zarobek dla artysty

Zachwiania ekonomiczne spowodowane epidemią wirusa COVD-19 mogą sprawić, iż na rynku dzieł sztuki pojawią się osoby szukające bezpiecznej lokaty swojego kapitału lub – jeżeli sami dysponują cennymi egzemplarzami i jednocześnie popadły w kłopoty finansowe – źródła jego pozyskania. Sytuacji takiej, a w szczególności ostatnich rekordowych transakcji dot. obrazu Jacka Malczewskiego – „Artysta i Chimera” za kwotę 3,6 mln złotych oraz pracy polskiej malarki Meli Muter za kwotę 800 tysięcy złotych, nie należy jednak traktować jako sygnału wskazującego na stabilność rynku. Zwiększony popyt i podaż mogą się bowiem zakończyć równie szybko jak się zaczęły.

[…]

ŚWIADCZENIA, ULGI I ZWOLNIENIA DLA PODMIOTÓW ESPORTOWYCH ZAWARTE W TZW.  “TARCZY ANTYKRYZYSOWEJ” I “TARCZY FINANSOWEJ”

ŚWIADCZENIA, ULGI I ZWOLNIENIA DLA PODMIOTÓW ESPORTOWYCH ZAWARTE W TZW. “TARCZY ANTYKRYZYSOWEJ” I “TARCZY FINANSOWEJ”

Niniejsze opracowanie dotyczy świadczeń, ulg i zwolnień, z których może skorzystać szeroka grupa podmiotów związanych z esportem, w związku z przeciwdziałaniem skutkom epidemii. Zostało ono oparte w głównej mierze o regulacje wprowadzone ustawą z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej „Ustawa”), nowelizacjami do ww. ustawy z dnia 31 marca 2020 r. oraz 16 kwietnia 2020 r., a także o przepisy zawarte w innych ustawach. Większość profesjonalnych organizacji esportowych oraz organizatorów turniejów prowadzi działalność gospodarczą, w formie spółek prawa handlowego. Wielu graczy uczestniczących w turniejach oraz streamerów również ma status przedsiębiorcy. Wszystkie podmioty prowadzące działalność gospodarczą powinny sprawdzić, czy spełniają kryteria umożliwiające skorzystanie z rządowych pakietów pomocowych. Jednakże świadczenia i ulgi nie są ograniczone wyłącznie do przedsiębiorców. Także organizacje działające jako organizacje pozarządowe (stowarzyszenia i fundacje) mogą spróbować uzyskać świadczenia pomocowe. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku graczy i streamerów, którzy zostają zatrudnieni na umowach zlecenia, jednakże nie prowadzą działalności gospodarczej. Zapraszamy do zapoznania się z naszym przeglądem świadczeń, ulg i zwolnień, na które mogą liczyć podmioty z sektora esportowego. […]

ŚWIADCZENIA, ULGI I ZWOLNIENIA DLA KLUBÓW SPORTOWYCH, SPORTOWCÓW I TRENERÓW ZAWARTE W TZW.  “TARCZY ANTYKRYZYSOWEJ” I „TARCZY FINANSOWEJ”

ŚWIADCZENIA, ULGI I ZWOLNIENIA DLA KLUBÓW SPORTOWYCH, SPORTOWCÓW I TRENERÓW ZAWARTE W TZW. “TARCZY ANTYKRYZYSOWEJ” I „TARCZY FINANSOWEJ”

Niniejsze opracowanie dotyczy świadczeń, ulg i zwolnień, z których mogą skorzystać kluby sportowe, sportowcy oraz członkowie sztabów szkoleniowych w związku z przeciwdziałaniem skutkom epidemii. Zostało ono oparte w głównej mierze o regulacje wprowadzone ustawą z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej „Ustawa”), nowelizacjami do ww. ustawy z dnia 31 marca 2020 r. oraz 16 kwietnia 2020 r., a także o przepisy zawarte w innych ustawach.

[…]

ŚWIADCZENIA, ULGI I WSPARCIE ZWOLNIENIA DLA PRZEDSIĘBIORCÓW ZAWARTE W TZW.  “TARCZY ANTYKRYZYSOWEJ”

ŚWIADCZENIA, ULGI I WSPARCIE ZWOLNIENIA DLA PRZEDSIĘBIORCÓW ZAWARTE W TZW. “TARCZY ANTYKRYZYSOWEJ”

Niniejsze opracowanie dotyczy świadczeń, ulg i zwolnień, z których mogą skorzystać przedsiębiorcy w związku z przeciwdziałaniem skutkom epidemii. Zostało ono oparte w głównej mierze o regulacje wprowadzone ustawą z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej „Ustawa”), nowelizacjami do ww. ustawy z dnia 31 marca 2020 r. oraz 16 kwietnia 2020 r., a także o przepisy zawarte w innych ustawach.

[…]

Na jakie świadczenia mogą liczyć artyści w dobie epidemii koronawirusa?

Na jakie świadczenia mogą liczyć artyści w dobie epidemii koronawirusa?

W dobie epidemii koronawirusa rząd podejmuje rozwiązania by wspomóc pracodawców i pracowników w tej trudnej sytuacji. W ramach programu tarczy antykryzysowej przygotowano również rozwiązania przeznaczone dla artystów i podmiotów zajmujących się szeroko pojętą kulturą. Niniejszy artykuł wyjaśni, czy podmioty zajmujące się działalnością artystyczną i kulturalną mogą liczyć na świadczenia ze strony państwa, a jeśli tak, to na jakie. […]

Zniszczenie zabytku w świetle przepisów ustawy o ochronie i opiece nad zabytkami  

Zniszczenie zabytku w świetle przepisów ustawy o ochronie i opiece nad zabytkami  

Ostatnie wydarzenia z Krakowa, w efekcie których wojewódzki konserwator zabytków nałożył na inwestora karę w wysokości 500.000 zł (czyli maksymalną możliwą karę wynikającą z przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami) za przeprowadzenie rozbiórki zabytkowej kopuły dawnego kościoła św. Jadwigi, pokazują jak istotne jest zadbanie przez właściciela zabytkowej nieruchomości o uzyskanie stosownych pozwoleń ze strony służb konserwatorskich.

[…]

Sesja zdjęciowa w muzeum? Uważaj na ograniczenia!

Sesja zdjęciowa w muzeum? Uważaj na ograniczenia!

Obecnie fotografowie prześcigają się w poszukiwaniu najciekawszych lokalizacji do sesji fotograficznych. Sesje zdjęciowe coraz częściej odbywają się w galeriach i muzeach, a największe marki odzieżowe decydują się na filmowanie tam swoich kampanii reklamowych. Fotografowie muszą się mieć jednak na baczności. Na artystów mogą czekać dodatkowe opłaty i nieoczekiwane utrudnienia, jeśli zdecydują się na pracę poza studiem.
Działalność gospodarcza w okresie epidemii – kto może ją prowadzić i w jakim zakresie? Czy przedsiębiorcy mają możliwość renegocjacji obowiązujących umów?

Działalność gospodarcza w okresie epidemii – kto może ją prowadzić i w jakim zakresie? Czy przedsiębiorcy mają możliwość renegocjacji obowiązujących umów?

W ubiegłym tygodniu rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 13 marca 2020 roku ogłoszono na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego. W drodze tego rozporządzenia wprowadzono czasowe ograniczenie prowadzenia przez przedsiębiorców niektórych rodzajów działalności. Do najbardziej dotkniętych tym ograniczeniem branż należą z pewnością branża gastronomiczna, kultury i rozrywkowa, sportowa oraz handlu wielkopowierzchniowego.
Zbierasz dzieła sztuki? Sprawdź czy księgi ewidencyjne dotyczą Ciebie

Zbierasz dzieła sztuki? Sprawdź czy księgi ewidencyjne dotyczą Ciebie

Obraz „Martwa natura” Pietera de Ringa został wywieziony podczas II wojny światowej z kolekcji Schlesisches Museum für bildende Künste in Breslau (poprzednika Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych we Wrocławiu). Od tego czasu dzieło było poszukiwane, aż w końcu zostało uznane za utracone. W końcu po wielu latach w kwietniu 2019 roku, obraz szczęśliwie powrócił na tereny Dolnego Śląska. Niemniej jednak, poszukiwanie dzieła, które zaginęło w trakcie trwającego konfliktu zbrojnego, czy też w wyniku zwykłej kradzieży, jest procesem długotrwałym i skomplikowanym. Odpowiednie katalogowanie i ewidencjonowanie zabytków mogłoby w przyszłości nie tylko ułatwić poszukiwanie zaginionych obiektów, ale też zapobiegać ewentualnym kradzieżom i skutecznie zwalczać działania fałszerskie.
Zakaz wstępu publiczności na IEM Katowice 2020 – Potencjalna odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu Państwa

Zakaz wstępu publiczności na IEM Katowice 2020 – Potencjalna odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu Państwa

W miniony weekend odbył się IEM Katowice 2020, czyli pierwszy turniej ESL rozegrany przy pustych trybunach. I nie było to wcale związane z małym zainteresowaniem imprezą - wręcz przeciwnie, w wydarzeniu miało wziąć udział ponad 170 tysięcy osób z całego świata. Wszyscy chętni do obejrzenia zmagań w CS:GO musieli finalnie zadowolić się oglądaniem rozgrywek w katowickich barach i pubach. Powodem takiego toku wydarzeń była decyzja wojewody śląskiego, Pana Jarosława Wieczorka, z dnia 27 lutego 2020 roku, w której zakazał on udziału publiczności w imprezie odbywającej się w katowickim „Spodku”. Decyzję tą uzasadnił pismem otrzymanym od prezydenta Katowic, rekomendacją Głównego Inspektora Sanitarnego oraz zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w przedmiocie zagrożenia koronawirusem.
Ustna obietnica premii dla drużyny sportowej – czy jest wiążąca dla klubu?

Ustna obietnica premii dla drużyny sportowej – czy jest wiążąca dla klubu?

Warunkowe zobowiązanie przedstawicieli klubu do wypłaty zawodnikom dodatkowego wynagrodzenia, w postaci premii motywacyjnej, jest zjawiskiem częstym w sektorze sportów zespołowych, a w szczególności w piłce nożnej. Często słyszy się o tym, że zarządy klubów piłkarskich składają swoim zawodnikom obietnicę wypłaty premii w przypadku utrzymania się zespołu w lidze, wygrania prestiżowego lub kluczowe z punktu widzenia układu tabeli spotkania lub awansu do europejskich pucharów. Zazwyczaj wysokość oraz zasady wypłacania premii ustalane są przed sezonem, jednakże zdarza się również, że ma to miejsce w trakcie sezonu, często na tzw. „ostatniej prostej”, a czasami nawet już po jego zakończeniu(!).
Chcesz wywieźć Picassa? Sprawdź czy się opłaca!

Chcesz wywieźć Picassa? Sprawdź czy się opłaca!

Kilka dni temu Sąd w Madrycie skazał hiszpańskiego bankiera, kolekcjonera sztuki, a także wnuka założyciela Santander Group – Jaime’a Botina na karę 1,5 roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 52,4 milionów euro. Takie są konsekwencje próby wywiezienia z Hiszpanii obrazu „Głowa młodej kobiety” autorstwa Pabla Picassa. Jaime Botin próbował wywieźć cenne dzieło już w 2012 roku, ale wówczas na przeszkodzie stanął mu brak odpowiednich zezwoleń. Jak stanowi hiszpańskie prawo, każde dzieło sztuki, które ma ponad 100 lat podlega ochronie prawnej, wobec czego nie można go wywozić bez specjalnego zezwolenia poza granice kraju. Miliarder nie uzyskał odpowiednich zezwoleń, ale jak widać nie zniechęciło go to do podjęcia próby nielegalnego wywiezienia dzieła.
Matchfixing, doping i cheating, czyli trzy największe plagi esportu i jak z nimi walczyć

Matchfixing, doping i cheating, czyli trzy największe plagi esportu i jak z nimi walczyć

Rosnąca popularność esportu niesie za sobą wiele dobrego. Poprawia się jakość widowiska, środowisko zaczyna zwracać uwagę na konieczność wzmocnienia ochrony praw graczy, rośnie zainteresowanie popularyzowaniem oraz wspieraniem sportów elektronicznych ze strony władz publicznych, a ponadto coraz poważniejsze marki decydują się na inwestycje w branżę, co dodatkowo pomaga w podnoszeniu stawki rywalizacji esportowej. Niestety wzrost popularność esportu sprawia także, że mniej uczciwi gracze i osoby ze środowiska znajdują coraz to bardziej kreatywne sposoby na oszustwo w celu osiągnięcia sukcesu w rywalizacji lub korzyści majątkowych. Niektóre z tych sposób znane są ze sportów tradycyjnych, a inne są ściśle związane z istotą sportów elektronicznych.
Nowelizacja ustawy o sporcie i jej poważne konsekwencje dla esportu

Nowelizacja ustawy o sporcie i jej poważne konsekwencje dla esportu

Dzisiaj na stronie internetowej Sejmu pojawiła się informacja, iż Prezydent RP Andrzej Duda podpisał przyjętą przez obie izby polskiego parlamentu nowelizację ustawy o sporcie. Nowelizacja ta ma przełomowe znaczenie dla esportu, o czym pisaliśmy już tutaj, gdyż zmienione przepisy ustawy dotyczą również tej branży, jako mieszczącej się w definicji sportu. Nowelizacja ta zmienia przede wszystkim wymagania konieczne do uzyskania statusu polskiego związku sportowego. Do tej pory związek sportowy ubiegający się o status polskiego związku sportowego musiał wykazać przynależność do międzynarodowej federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski.
Kontrakt esportowy tylko na piśmie? Czyli, co zrobić jeśli organizacja nie wydaje graczowi podpisanego egzemplarza umowy.

Kontrakt esportowy tylko na piśmie? Czyli, co zrobić jeśli organizacja nie wydaje graczowi podpisanego egzemplarza umowy.

W ostatnim artykule opublikowanym na blogu tłumaczyliśmy, w jaki sposób zawodnik może uwolnić się spod opresyjnego kontraktu i wydostać się z „więzienia kontraktowego”. Co jednak może zrobić młody gracz pozostawiony w stanie niepewności co do tego, czy umówiony kontrakt w ogóle został zawarty i czy obowiązuje? Takie sytuacje mają miejsce na przykład wówczas, gdy zawodnik i organizacja dojdą do porozumienia co do warunków współpracy, zawodnik otrzyma projekt kontraktu, podpisze go, a następnie prześle do organizacji i… nie otrzyma z powrotem wersji podpisanej przez „pracodawcę”.
„Ucieczka z „więzienia kontraktowego”, czyli co może zrobić zawodnik, jeżeli nie przeczytał dokładnie kontraktu przed jego podpisaniem…”

„Ucieczka z „więzienia kontraktowego”, czyli co może zrobić zawodnik, jeżeli nie przeczytał dokładnie kontraktu przed jego podpisaniem…”

W niniejszym tekście postaramy się odpowiedzieć na pytanie co może zrobić profesjonalny gracz w sytuacji, gdy zaniedbał  wpisania korzystnych dla siebie rozwiązań do kontraktu? Czy w takiej sytuacji będzie mu przysługiwała możliwość wypowiedzenia zawartej umowy? Czy organizacja będzie mogła dowolnie korzystać z zastrzeżonych na swoją korzyść kar umownych i możliwości modyfikowania warunków umownych?
Esport a status Polskiego Związku Sportowego – PZPN wchodzi do gry

Esport a status Polskiego Związku Sportowego – PZPN wchodzi do gry

W ubiegłą sobotę prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej, Zbigniew Boniek, zapowiedział powołanie reprezentacji Polski w Esporcie. Tweet ten wzbudził wiele emocji, bowiem zdaniem niektórych upowszechnianie esportu możę rodzić zagrożenie dla popularności sportów tradycyjnych, w tym piłki nożnej. Co ciekawe sam prezes PZPN wypowiedział się wcześniejszej na Twitterze w podobnym duchu, określając esport mianem „pewnej patologii”. Ciekawym jest jednak samo stwierdzenie, iż zespół powołany przez PZPN będzie Reprezentacją Polski w esporcie.
Profesjonalne uprawianie sportu i esportu w formie jednoosobowej działalności gospodarczej – aspekty prawno-podatkowe.

Profesjonalne uprawianie sportu i esportu w formie jednoosobowej działalności gospodarczej – aspekty prawno-podatkowe.

Niedawno minęła czwarta rocznica od podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały, która zrewolucjonizowała polski sport. 22 czerwca 2015 roku NSA (sygn. akt II FPS 1/15) stwierdził, że „przychody sportowców mogą być zaliczone do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.10 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), jeżeli działalność sportowca spełnia kryteria określone w art.5a pkt 6 tej ustawy i nie spełnia kryteriów z art.5b ust.1 tej ustawy.”. Dla wielu powyższa uchwała była równoznaczna z otwartym przyzwoleniem na rozliczanie przychodów uzyskiwanych przez sportowców jako przychodów z działalności gospodarczej.
Własność „slota” turniejowego w e-sporcie- model Valve czy franchising?

Własność „slota” turniejowego w e-sporcie- model Valve czy franchising?

W najbliższy weekend, 13-14 Lipca, w stolicy Wielkopolski, na Stadionie Miejskim w Poznaniu, odbędzie się Good Game League 2019. Będzie to największy turniej kiedykolwiek rozegrany w Poznaniu i jeden z największych w Polsce, zarówno pod względem puli nagród - do wygrania będzie bowiem 100 tys. Euro, jak i ze względu na kaliber drużyn w nim uczestniczących. Turniej jest zwieńczeniem świetnie zorganizowanego sezonu, z czterema przystankami w Warszawie, Swarzędzu, Olsztynie oraz Kielcach. Niestety, jak to bywa przy tak dużych przedsięwzięciach, nie obyło się bez kontrowersji z prawem w tle.

PRAWNA OCHRONA WIZERUNKU SPORTOWCA

Każdy człowiek ma swój własny wizerunek, ale nie każdy ma możliwość zarabiania na nim. Do takich osób należą gwiazdy show-biznesu, a także najbardziej utalentowani sportowcy, zarówno w sportach indywidualnych, jak i zespołowych. Jeśli popularność zdobyta przez sportowca na boiskach, parkietach i bieżniach budzi zainteresowanie kibiców i sponsorów, to istnieje realna szansa na zawarcie przez niego korzystnego kontraktu sponsorskiego lub zwiększenie wartości kontraktu zawodniczego zawieranego z klubem. Odpowiednie skonstruowanie takich umów - w celu zabezpieczeniem praw sportowca w relacjach z jego kontrahentem – stanowi poważne wyzwanie. Jednakże sportowcy powinni w równym stopniu zwracać uwagę na to, czy ktoś jeszcze nie zarabia na zdobytej przez nich sławie w sposób bezumowny, sprzedając swoje towary lub usługi z wykorzystaniem ich wizerunku, lecz bez ich wiedzy. Czy takie działania zawsze będą bezprawne? Jakie środki ochrony prawnej przysługują w takich sytuacjach?
Organizacje e-sportowe – agencje menedżerskie czy kluby sportowe?

Organizacje e-sportowe – agencje menedżerskie czy kluby sportowe?

Czyli czego uczy nas spór Tfue z Faze Clan. W czasach, w których stacje telewizyjne biją się o prawa do transmisji rozgrywek e-sportowych, a najpopularniejsi streamerzy grają z celebrytami takimi jak Drake czy Neymar, czasami mamy do czynienia z działaniami rodzącymi pytania o profesjonalizm niektórych organizacji e-sportowych. 20 maja br. prawnicy Turnera „Tfue” Tenneya wnieśli pozew przeciwko Faze Clan, najpopularniejszej organizacji e-sportowej na świecie.
E-sport w obliczu tzw. „ACTA2”

E-sport w obliczu tzw. „ACTA2”

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie praw autorskich na jednolitym rynku cyfrowym (dalej także: Dyrektywa), zwana potocznie #ACTA 2 bądź Article 13, jest tematem wielu burzliwych dyskusji. Platformy takie jak Twitch, Google czy Youtube, stanowiące główne kanały komunikacji i produkcji treści gamingowych, apelowały do swoich użytkowników o wywieranie presji na europosłów w celu zapobiegnięciu wejścia ww. regulacji w życie, jako uderzających w wolność internetu i funkcjonowanie tych portali w Unii Europejskiej. Pojawiają się jednak opinie, iż dyrektywa ta nie będzie nieść za sobą tak wielu negatywnych konsekwencji i stanowi znakomite narzędzie dla twórców treści do skuteczniejszej walki z piractwem. Jakie zatem realne konsekwencje niosą za sobą nowe regulacje i jak wpłyną one na rynek e-sportu?
Wyścig po status polskiego związku (e-)sportowego

Wyścig po status polskiego związku (e-)sportowego

Czy e-sport jest sportem? Pytanie to, powtarzane w mediach przy okazji każdego większego wydarzenia e-sportowego, zawsze budzi wiele emocji. Jest ono tematem ożywionych dyskusji prowadzonych w polskich i zagranicznych mediach branżowych. Brzmienie art. 2 ust. 1a ustawy o sporcie - „Za sport uważa się również współzawodnictwo oparte na aktywności intelektualnej, którego celem jest osiągnięcie wyniku sportowego. „ - wskazuje, że jest to w pełni uprawniony pogląd. Niezależnie od formalnej klasyfikacji e-sportu, niewątpliwie możemy dostrzec w ruchu e-sportowym dążenie do profesjonalizacji i dalszego rozwoju na zasadach analogicznych do sportów tradycyjnych. Tendencje te możemy zaobserwować zarówno w podejmowaniu współpracy z podmiotami funkcjonującymi w sportach tradycyjnych jak i poprzez powstawanie związków graczy, stowarzyszeń oraz międzynarodowych organizacji takich jak World Esports Association (dalej: „WESA”) czy Esports Integrity Coalition (dalej: „ESIC”).
Sponsoring organizacji i turniejów e-sportowych przez firmy bukmacherskie

Sponsoring organizacji i turniejów e-sportowych przez firmy bukmacherskie

Wraz z rozwojem e-sportu można zaobserwować znaczne zainteresowanie tym obszarem ze strony bukmacherów działających dotychczas głównie w sportach tradycyjnych. Na polskim rynku usług bukmacherskich prym wiodą m.in. takie firmy jak STS.pl (Star - Typ Sport Zakłady Wzajemne Sp. z o.o), TOTOLOTEK S.A oraz FORTUNA online zakłady bukmacherskie Sp. z o.o. Podmioty te uzyskały zezwolenie Ministra Finansów na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych przez sieć internet. Nie da się nie zauważyć, że poza legalnie działającymi na polskim rynku bukmacherami, za pośrednictwem sieci internetowej działa również mnóstwo zagranicznych podmiotów, które nie spełniają wymogów nakładanych przez ustawę o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009 roku.
Profesjonalny kontrakt zawodniczy w e-sporcie

Profesjonalny kontrakt zawodniczy w e-sporcie

Na początku marca w katowickim Spodku, został rozegrany finał Mistrzostw Świata Intel® Extreme Masters (IEM) w Counter-Strike’u. Fińskie ENCE podejmowało aktualnych mistrzów - duńskie Astralis. Zapewne każdy młody gracz aspirujący do kariery profesjonalisty oglądał z zapartym tchem marsz fińskiej drużyny przez fazę play-off, zwłaszcza z uwagi na znakomity występ 17-letniego Jere „Siergiej” Salo. Zanim jednak początkujący zawodnik dotrze do światowego topu będzie musiał przebyć kolejne szczeble kariery i podpisywać kontrakty zawodnicze z różnymi organizacjami e-sportowymi. Jak zatem czytać kontrakty e-sportowe?

Siedziba kancelarii

ul. Swojska 21a
60-592 Poznań
tel: +48 604 430 051
+48 509 428 522

Wszelkie prawa zastrzeżone

© 2019 Łukomski Niklewicz Adwokacka Spółka Partnerska
Polityka prywatności